หลังจากที่ได้อ่านนิยายวายเรื่องสั้น LA VIE ETERNELLE ทำให้ผมได้หยุดคิดถึงเรื่องของความเป็นอมตะและความหมายของชีวิตได้ลึกซึ้งมากขึ้น กาเบรียล ตัวเอกที่เป็นมนุษย์อมตะ กลับพบว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ความตาย แต่เป็นการต้องมีชีวิตอยู่ไปเรื่อยๆโดยไม่มีทางออก หรือแม้แต่ความหมายของการจดจำวันเกิดและเวลาที่ผ่านไปที่เขาเลือกลืมเพื่อลดความเจ็บปวด ปัญหาเหล่านี้ถูกถ่ายทอดผ่านการเล่าเรื่องและบทสนทนาที่ซับซ้อนระหว่างกาเบรียลและนักฆ่าที่เขาจ้างให้มาฆ่าแต่กลับไม่สำเร็จ สะท้อนมุมมองว่าบางครั้งความไม่มีวันตายก็อาจเป็นคำสาปที่น่ากลัวมากกว่าสิ่งใด ประเด็นเรื่องข้อยกเว้นของการเป็นอมตะที่นักฆ่าต้องตามหาเพิ่มความตื่นเต้นและความลึกลับให้กับนิยาย ทำให้ผมรู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทั้งสองมีความลึกซึ้ง และเป็นมากกว่าการจ้างวาน ส่วนตัวชอบความที่นิยายเล่มนี้สั้นแต่กลับทิ้งความรู้สึกหนักๆ ไว้กับผู้อ่าน และสร้างความคิดที่วนเวียนอยู่ในใจหลายวันหลังอ่านจบ ถือเป็นนิยายเรื่องสั้นที่มีคุณค่าน่าสะสมและอ่านซ้ำ สำหรับใครที่ชอบอ่านนิยายวายหรือนิยายประเด็นชีวิต นิยายเล่มนี้แนะนำมากครับ ช่วยเปิดมุมมองและกระตุ้นให้เราตั้งคำถามกับความหมายของชีวิตและความทรงจำ รวมทั้งการยอมรับความจริงที่ยากจะเผชิญ LA VIE ETERNELLE ไม่ใช่นิยายแฟนตาซีธรรมดา แต่เป็นเรื่องเล่าที่แฝงปรัชญาชีวิตได้อย่างลึกซึ้งและกินใจ ในภาพรวม นิยายเรื่องนี้ช่วยเพิ่มความหลากหลายในการอ่านนิยายวายและเรื่องสั้นไทย ทำให้รู้สึกว่าการอ่านเรื่องสั้นก็สามารถสร้างอารมณ์และความประทับใจได้ไม่แพ้การอ่านเล่มหนาๆ ที่สำคัญคือความเรียบง่ายแต่แฝงความลึกซึ้งของภาษาและเรื่องราว ทำให้ผมนึกอยากเห็นนิยายเรื่องนี้มีเล่มที่ยาวขึ้น และต่อยอดออกไปในแง่มุมของตัวละครอื่นๆ เป็นโอกาสที่ดีสำหรับนักอ่านที่ชอบเรื่องราวทางอารมณ์และจิตวิทยาแบบนิยายวาย