จากประสบการณ์และการติดตามปัญหาระบบบำนาญในประเทศ ผมเห็นว่าข้อเสนอของพรรคเศรษฐกิจที่ชูประเด็นบำนาญผู้สูงอายุและการจัดการแรงงานต่างด้าวนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง เราไม่ควรมองข้ามความซับซ้อนของงบประมาณที่ใช้ในโครงการบำนาญ โดยเฉพาะค่าใช้จ่ายปีละประมาณ 250,000 ถึง 300,000 ล้านบาท ซึ่งเป็นปัญหาทางการเงินของประเทศ ผมเคยสัมผัสกับผู้สูงอายุหลายคนที่รับเงินบำนาญไม่เพียงพอต่อการดำรงชีวิต ทำให้เห็นว่าระบบประกันสังคมต้องได้รับการปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เช่นการกำหนดให้ผู้ที่จ่ายเงินประกันสังคมครบ 35 ปีเต็มจะได้รับบำนาญรายเดือนประมาณ 7,500 บาทหลังอายุ 60 ปี ซึ่งเป็นแนวทางที่ยั่งยืนกว่า นอกจากนี้ การเก็บภาษีจากแรงงานต่างด้าวอย่างเข้มงวดและกำจัดแรงงานเถื่อนเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อสร้างรายได้เข้าสู่ระบบสวัสดิการสังคมโดยไม่เพิ่มภาระให้กับประชาชนไทย ทั้งยังช่วยให้การบริหารงบประมาณในเรื่องบำนาญมีความโปร่งใสมากขึ้น เช่น การชำระเงินสมทบที่ถูกต้องและครบถ้วน สิ่งที่ต้องระวังคือการขึ้นภาษีโดยไม่แจ้งล่วงหน้า หรือไม่มีการสื่อสารอย่างชัดเจนกับประชาชน เพราะจะก่อให้เกิดความไม่พอใจและผลกระทบต่อภาคครัวเรือนโดยตรง ดังนั้นผู้มีอำนาจต้องวางแผนและประชาสัมพันธ์นโยบายให้โปร่งใส พร้อมรับฟังเสียงสะท้อนจากประชาชน ในฐานะคนไทยและผู้ติดตามเรื่องสวัสดิการผู้สูงอายุ ผมเห็นว่าการแก้ไขระบบบำนาญควรเน้นความยั่งยืน ลดการใช้จ่ายเกินความจำเป็น และจัดการแรงงานต่างด้าวอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อให้สวัสดิการบำนาญไม่เป็นเพียงแค่คำพูดสวยหรูแต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงและยั่งยืนต่อไปในอนาคต