จากสถิติที่ผ่านมาพบว่าเด็กเกิดในประเทศไทยลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ซึ่งส่งสัญญาณเตือนถึงความเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างประชากรที่อาจนำไปสู่การขาดแคลนแรงงานในอนาคต ผมเคยสังเกตเห็นปัญหานี้จากคนรอบข้างที่หลายครอบครัวเลือกมีลูกน้อยลง เนื่องจากภาระค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น รวมถึงความกังวลต่อความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม อัตราการเจริญพันธุ์ต่ำกว่า 1 ยังบ่งชี้ว่าจำนวนคนรุ่นใหม่จะไม่เพียงพอที่จะทดแทนคนรุ่นเก่าที่เริ่มทยอยเกษียณ ตัวอย่างเคสที่มีลูกคนเดียวหรือไม่มีลูกมีมากขึ้น ทั้งนี้ เป็นผลมาจากหลายปัจจัยรวมถึงค่านิยมที่เปลี่ยนไปในสังคมเมืองและความพร้อมด้านสุขภาพและการวางแผนครอบครัว ผลกระทบนี้ไม่ใช่เพียงเรื่องจำนวนประชากรเท่านั้น แต่มีผลต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจโดยตรง เพราะแรงงานที่ลดลงจะทำให้กำลังการผลิตลดลงภายในระยะยาว นอกจากนี้ยังส่งผลต่อระบบสวัสดิการและการดูแลผู้สูงอายุที่อาจลำบากขึ้นตามไปด้วย ในฐานะคนไทยคนหนึ่ง ผมคิดว่าเราควรตระหนักและหันมาสนับสนุนมาตรการที่เอื้อต่อการมีบุตรมากขึ้น เช่น สิทธิประโยชน์ทางการเงินสำหรับครอบครัว การให้การศึกษาที่มีคุณภาพและค่าครองชีพที่เหมาะสม รวมถึงส่งเสริมความรู้เรื่องสุขภาพเจริญพันธุ์ให้มากขึ้น เพื่อลดช่องว่างและความกังวลของคนรุ่นใหม่ในการตัดสินใจมีครอบครัว หากเราปล่อยให้ปัญหานี้ดำเนินต่อไปโดยไม่แก้ไข ประเทศไทยอาจต้องเผชิญกับวิกฤตแรงงานและการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ชะงักงัน ซึ่งส่งผลกระทบเป็นวงกว้างต่อความมั่นคงและคุณภาพชีวิตของประชาชนทั้งประเทศ