สำหรับใครที่เสิร์ชคำว่า “หลิน ท่าขอนยาง” เพราะอยากรู้ว่าเป็นใคร/อยู่แถวไหน หรืออยากตามดูโมเมนต์ครอบครัวอบอุ่น ๆ เราขอเล่าเพิ่มจากโพสต์ให้ละเอียดขึ้นนิดนึงค่ะ “หลิน ท่าขอนยาง” เป็นชื่อที่หลายคนเรียกติดปาก เพราะหลินอยู่แถวท่าขอนยาง (มหาสารคาม) เลยทำให้จำง่าย แล้ววันนั้นที่หลินได้เจอ “คุณพ่อกรุง” ครั้งแรก เป็นวันที่บ้านเราตื่นเต้นกันมากจริง ๆ เพราะเป็นโมเมนต์ที่รอคอยมานาน พอได้เจอกันจริง ๆ ความรู้สึกมันทั้งตื้นตัน ทั้งโล่งใจ เหมือนทุกอย่างลงล็อกแบบบอกไม่ถูก สิ่งที่เราประทับใจมากคือ “บรรยากาศ” ตอนเจอครั้งแรก มันไม่ได้ต้องมีอะไรใหญ่โตเลย แค่สายตา ท่าทาง และการได้อยู่ใกล้ ๆ กันก็ทำให้รู้สึกว่าอบอุ่นมาก ๆ แล้วหลินเองก็มีช่วงที่งง ๆ ตามประสาเด็กเล็ก ตอนแรกอาจจะยังไม่คุ้นหน้า แต่พอได้ยินเสียง ได้อยู่ด้วยกันสักพัก ก็เริ่มผ่อนคลายมากขึ้น เราเลยอยากแชร์ว่า ถ้าใครกำลังจะให้ลูกเจอญาติ/คุณพ่อครั้งแรก ไม่ต้องกังวลถ้าเด็กยังไม่เข้าหาทันที ให้เวลาเขาปรับตัวนิดนึง ทุกอย่างจะค่อย ๆ ดีขึ้นเอง ทริคเล็ก ๆ ที่เราทำแล้วเวิร์กในวันนั้นคือ - เลือกเวลาที่หลินอารมณ์ดี ไม่หิว ไม่ง่วง (เด็กจะรับคนใหม่ง่ายกว่า) - ให้คุณพ่อกรุงเริ่มจากการทักทายเบา ๆ ไม่รีบอุ้มหรือเข้าไปใกล้เกินไป - มีของเล่นชิ้นเดิม/ผ้าห่มที่หลินคุ้นเคยอยู่ใกล้ ๆ เพื่อให้รู้สึกปลอดภัย - ถ่ายรูป/วิดีโอไว้แบบพอดี ๆ ไม่ทำให้เด็กตกใจแสงแฟลชหรือคนรุมล้อม สุดท้าย เราอยากให้โพสต์นี้เป็นเหมือนไดอารี่เล็ก ๆ ของ “หลิน ท่าขอนยาง” และคุณพ่อกรุง เผื่อใครเข้ามาอ่านจากกูเกิลจะได้เข้าใจว่าโมเมนต์นี้สำคัญกับครอบครัวเรายังไง ถ้าอยากให้เราเล่าต่อว่า หลังจากวันนั้นหลินเริ่มคุ้นกับคุณพ่อกรุงเร็วแค่ไหน หรือมีโมเมนต์น่ารัก ๆ อะไรเพิ่ม บอกได้เลยค่ะ