ในช่วงวิกฤตน้ำมันที่ประเทศไทยกำลังเผชิญอยู่นั้น หลายคนเริ่มตั้งคำถามถึงความเกี่ยวข้องของข้าราชการ นักการเมือง รวมถึงนายทุนที่มีอำนาจในการบริหารจัดการเรื่องนี้อย่างจริงจัง ส่วนหนึ่งมีการกล่าวถึงการแต่งตั้งบุคคลบางกลุ่มเข้าสู่บอร์ดบริหารที่อาจจะเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ส่วนตัว หรือแม้แต่การสวมหมวกสองใบที่ส่งผลให้นโยบายที่ออกมาดูเหมือนจะไม่โปร่งใสหรือเอื้ออำนวยต่อนายทุนโดยเฉพาะ ความรู้สึกของประชาชนทั่วไปมักจะผสมปนเปไปด้วยความไม่มั่นใจและความไม่พอใจที่นโยบายต่างๆ บางครั้งไม่สอดคล้องกับสถานการณ์จริง หรือไม่สามารถแก้ไขวิกฤตได้อย่างตรงจุด การตั้งคำถามถึงความสามารถของผู้ดำรงตำแหน่งอย่างปลัดกระทรวงหรือคณะกรรมการที่ดูแลเรื่องน้ำมันจึงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามมาด้วย ประสบการณ์ส่วนตัวของผมเห็นได้ชัดว่า เมื่อระบบการบริหารงานภาครัฐและภาคการเมืองไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลหรือรับฟังเสียงของประชาชนอย่างจริงจัง จะเป็นเหตุให้เกิดช่องว่างของความไว้วางใจ และส่งผลกระทบต่อภาพรวมเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับราคาน้ำมันและการใช้ชีวิตประจำวันของคนไทยทุกคน ในฐานะประชาชนคนหนึ่ง การติดตามข่าวสารอย่างรอบด้านและการแสดงออกทางความคิดเห็นช่วยสร้างแรงกดดันให้กับผู้มีอำนาจ ซึ่งอาจนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นได้ในอนาคต การรับรู้ถึงบทบาทและการทำงานของผู้บริหารที่เกี่ยวข้องจึงเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อที่จะสามารถเรียกร้องความโปร่งใสและความยุติธรรมในการบริหารจัดการทรัพยากรที่สำคัญอย่างน้ำมันในประเทศไทย