ใช้ Ai แต่งเรื่องผี

“เสียงสะอื้นจากห้องร้าง”

มีบ้านไม้เก่า ๆ หลังหนึ่งในหมู่บ้านชนบทที่ถูกปล่อยร้างมานานกว่า 20 ปี ไม่มีใครกล้าเข้าไปเพราะร่ำลือกันว่ามีหญิงสาวเจ้าของบ้านฆ่าตัวตายในห้องนอนชั้นบน หลังจากถูกครอบครัวกีดกันไม่ให้แต่งงานกับชายที่รัก

คืนหนึ่ง “นนท์” เด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งท้ากันว่าใครกล้าเข้าไปในบ้านร้างนั้นตอนเที่ยงคืนจะได้เงินพนันก้อนโต นนท์ที่ไม่เชื่อเรื่องผีจึงอาสาเข้าไปคนเดียว

เมื่อเดินเข้าบ้าน เสียงพื้นไม้ดังเอี๊ยดอ๊าด ทุกก้าวยิ่งทำให้หัวใจเต้นแรง กลิ่นอับปนกลิ่นเหม็นสาบโชยมาอย่างรุนแรง เขาเปิดไฟฉายกวาดมองไปทั่ว พบผ้าขาวเก่า ๆ คลุมเฟอร์นิเจอร์เต็มไปหมด และบนผนังยังเห็นรอยมือเป็นสีดำคล้ำ ๆ เหมือนมีใครพยายามข่วน

เขาเดินขึ้นไปชั้นสอง ห้องนอนที่ร่ำลือว่าเป็นที่ตายยังมีมุ้งสีขาวซีดแขวนอยู่เหมือนเดิม ทั้งที่บ้านถูกทิ้งมานานนับสิบปี ขณะก้าวเข้าไป เสียงสะอื้นเบา ๆ ก็ดังมาจากใต้เตียง…

นนท์ใจเต้นแรงแต่พยายามบอกตัวเองว่าแค่ลมพัดหรือเสียงหนู เขาก้มส่องไฟฉายลงไปช้า ๆ ใต้เตียงกลับว่างเปล่า แต่ทันใดนั้น ม่านมุ้งทั้งผืนตกลงมาคลุมตัวเขาไว้ ราวกับมีใครบางคนตั้งใจ

เขาพยายามดึงออก แต่ยิ่งดิ้นก็เหมือนมีมือเย็นเฉียบหลายมือกดร่างเขาแน่น เสียงสะอื้นเปลี่ยนเป็นหัวเราะแหลมยาวลากเหมือนกรีดใจ

นนท์ตะโกนลั่น ทันใดนั้นเงาผู้หญิงผมยาวซีดเซียวใบหน้าขาวโพลน ดวงตาเว้าว่างไม่มีลูกตา ค่อย ๆ โผล่ขึ้นมาจากใต้เตียง แล้วกระซิบข้างหูเขาด้วยเสียงที่เย็นจนกระดูกสันหลังสั่นว่า…

“อยู่ด้วยกัน…ตลอดไปนะ”

“เสียงสะอื้นจากห้องร้าง ตอนจบ

หลังจากเสียงกระซิบเย็นยะเยือกนั้นดังขึ้น นนท์ก็กรีดร้องสุดเสียง ร่างของเขาสั่นสะท้านเหมือนถูกแรงจากสิ่งที่มองไม่เห็นบีบไว้จนหายใจไม่ออก ดวงตาของวิญญาณหญิงคู่นั้นมืดว่างเปล่า แต่กลับดูเหมือนกำลังจ้องเข้าไปข้างในจิตใจของเขา

เธอหัวเราะ… เสียงหัวเราะยาวแหลมสะท้อนก้องไปทั่วทั้งบ้านร้างเหมือนมาจากหลายทิศทางพร้อมกัน นนท์พยายามกระเสือกกระสนจนในที่สุดสามารถฉีกผ้ามุ้งที่พันร่างออก แล้ววิ่งพุ่งลงบันไดทันที

แต่สิ่งที่เขาเห็นคือ… บันไดไม่ได้นำไปชั้นล่างอีกต่อไป

มันกลายเป็นทางเดินยาวมืดสนิท ปกคลุมไปด้วยประตูไม้หลายบานเรียงรายสองข้าง ผนังเต็มไปด้วยคราบเลือดและรอยมือสีดำข่วนเละไปหมด

เขาไม่รู้ว่าทางไหนออก แต่เมื่อประตูบานแรกเปิดออกเองช้า ๆ … สิ่งที่อยู่ด้านหน้าคือ ร่างเขาเอง กำลังนอนนิ่งบนเตียงในห้องนอนเมื่อครู่ ดวงตาลืมโพลง แต่ปากฉีกยิ้มเหมือนกำลังเยาะเย้ย

เสียงสะอื้นดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มาจากทุกทิศทาง

“ทำไม… ทำไมไม่อยู่กับฉัน… อยู่ด้วยกันสิ… อยู่ด้วยกัน…”

นนท์ร้องไห้ น้ำตาไหลพราก พยายามตะโกนขอความช่วยเหลือ ทันใดนั้นเพื่อน ๆ ที่รออยู่ข้างนอกบ้านได้ยินเสียงเขาโวยวาย จึงรีบวิ่งเข้ามา

พวกเขาพบนนท์นอนหมดสติอยู่กลางห้องนอนชั้นบน เสียงหัวเราะของผู้หญิงยังแว่วอยู่ในอากาศ แต่ทุกคนไม่เห็นผี พวกเขารีบช่วยกันหามนนท์ออกจากบ้านทันที

แต่เมื่อออกมาแล้ว กลับพบว่านนท์ ยังคงนอนนิ่งไม่ฟื้น และ แม้ใบหน้าตาจะยังคงหลับอยู่แต่ปากกลับยิ้มประหลาดเหมือนในร่างที่เขาเคยเห็นหลังประตูนั้น

ชาวบ้านที่ได้ยินเรื่องจึงบอกเพื่อน ๆ ว่า… ใครก็ตามที่ได้ยินเสียงสะอื้นของหญิงสาวในบ้านร้าง จะไม่มีวันรอดจากเธอไปจริง ๆ เพราะต่อให้หนีออกมาแล้ว… วิญญาณเธอก็จะตามไปนอนข้าง ๆ ตลอดชีวิต

คืนนั้นเอง เพื่อน ๆ ของนนท์ทุกคนฝันเหมือนกันหมด

พวกเขาตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกเย็นยะเยือกข้างหู และในความมืดข้างเตียง… มีเสียงผู้หญิงกระซิบเบา ๆ ว่า

“ต่อไป… ถึงตาพวกเธอแล้ว”

เป็นไงบ้างครับ Ai สมัยนี้ทำได้ทุกอย่างจริงๆ

แม้อาจจะไม่ได้น่ากลัวมากแต่ก็สามารถเป็นเรื่องเล่าที่ดีนะ