Chiang Saen, the hundredth round, comes often like in front of the alley.

ถ้าถามว่า “ถนนคนเดินเชียงแสน” ไปวันไหนถึงจะคึกคักที่สุด จากที่เราแวะไปบ่อยๆ (จนรู้สึกเหมือนอยู่หน้าปากซอยจริงๆ) แนะนำให้ล็อกวันเสาร์ไว้เลยค่ะ เพราะเป็นวันที่คนเดินเยอะ ร้านค้าค่อนข้างครบ ทั้งของกิน ของใช้ เสื้อผ้า ของฝาก และที่สำคัญคือบรรยากาศริมแม่น้ำโขงช่วงเย็นถึงค่ำมันชิลมาก ลมเย็นๆ กับไฟสะท้อนผิวน้ำคือฟีลดีสุด ทริคของเราคือไปถึงก่อนฟ้ามืดนิดนึง เริ่มจาก “หาของกินรองท้อง” ก่อนแล้วค่อยเดินย่อยต่อ จะได้ไม่หิวจนตัดสินใจผิดพลาด (ใครเป็นบ้าง เดินหิวแล้วซื้อทุกอย่าง) โซนริมโขงจะมีร้านนั่งกินแบบเห็นวิวแม่น้ำชัดๆ ถ้าได้โต๊ะติดน้ำคือเพลินมาก โดยเฉพาะเมนูแนวแซ่บๆ อย่างส้มตำกับหมูย่าง กินคู่ข้าวเหนียวคือเข้ากันสุด หรือจะจัดชุด “จิ้มจุ่มหม้อดิน” ก็เหมาะมากกับอากาศเย็นๆ ตอนกลางคืน หม้อดินตั้งบนเตาถ่านร้อนๆ มีผักสด เนื้อหมู ไข่ (บางร้านมีให้เลือก) ฟีลนั่งยาวได้เลย พออิ่มแล้วค่อยเดินเข้าโซนถนนคนเดิน ช่วงหัวค่ำร้านจะทยอยเปิดเต็มที่ คนเริ่มหนาแน่นขึ้น เราชอบเดินดูของไปเรื่อยๆ ไม่รีบ แล้วค่อยกลับมาซื้อของที่ถูกใจจริงๆ อันนี้ช่วยประหยัดได้เยอะ เพราะบางอย่างเดินไปอีกนิดอาจเจอราคาดีกว่า หรือเจอแบบที่ชอบกว่า อีกอย่างที่อยากแชร์คือเรื่องที่จอดรถ ถ้าไปช่วงพีคๆ แนะนำให้เผื่อเวลาไว้หาที่จอด เพราะคนมาค่อนข้างเยอะ บางวันเราจอดไกลหน่อยแล้วเดินเข้ามาแทน สบายใจกว่าไม่ต้องวนรถนานๆ แล้วอย่าลืมพกเงินสดติดตัวไว้บ้าง เพราะหลายร้านเป็นแผงลอยเล็กๆ จ่ายง่ายสุด สรุปสำหรับเรา ถนนคนเดินเชียงแสนเหมาะกับคนที่อยากได้ทริปสั้นๆ แบบ “กิน-เดิน-ชมวิว” ในคืนเดียว อิ่มท้องด้วยส้มตำ หมูย่าง จิ้มจุ่มหม้อดิน แล้วปิดท้ายด้วยเดินเล่นริมแม่น้ำโขงตอนกลางคืน บรรยากาศดีแบบไปซ้ำได้เรื่อยๆ จริงค่ะ