Eddie Redmayne explains the creation of the Niffle

ถ้าใครเสิร์ช “nunghd24” เพราะอยากดูหนังออนไลน์ แล้วบังเอิญมาสะดุดกับคำว่า Niffler (นิฟเฟลอร์) บอกเลยว่าคุณไม่ได้มาไกลเกินไป เพราะตัวนี้คือหนึ่งในคาแรกเตอร์ที่ทำให้ Fantastic Beasts ดูสนุกและมีเสน่ห์แบบหยุดไม่ได้ โดยเฉพาะเวลามันทำท่าทาง “หน้าตาใสซื่อแต่แอบมือไว” ไล่เก็บเหรียญ แหวน หรือของแวววาวทุกอย่างที่เห็น สิ่งที่เราชอบจากเรื่องเล่าของ Eddie Redmayne คือเขาทำให้เห็นว่า Niffler ไม่ได้เป็นแค่ตัว CGI น่ารักๆ แต่เกิดจากการคิดรายละเอียดหลายขั้นมาก เริ่มจากทีมออกแบบทำ “ดีไซน์สเก็ตช์” เพื่อหาคาแรกเตอร์ให้ลงตัวก่อน ว่าควรคล้ายสัตว์อะไร มีสัดส่วนแบบไหนถึงจะทั้งน่ารักและดูซนพอดี จากนั้นสเก็ตช์เหล่านี้ถูกพัฒนาไปเป็น “โมเดล 3D บนคอมพิวเตอร์” เพื่อทดสอบมุมกล้อง การเคลื่อนไหว และอารมณ์บนหน้าให้เข้ากับซีนต่างๆ (ในภาพ OCR ก็พูดถึงกระบวนการแปลงสเก็ตช์เป็น 3D model ชัดเจนมาก) อีกจุดที่ทำให้ Niffler มีชีวิตคือการแสดงของนักแสดงเอง เวลา Eddie ต้องเล่นกับ “สิ่งที่ยังไม่มีจริง” เขาต้องจินตนาการตำแหน่ง น้ำหนัก และจังหวะการเคลื่อนไหวของ Niffler ให้ทีม CGI เอาไปต่อยอดได้ ซึ่งพอดูหนังออนไลน์อีกรอบจะสังเกตได้เลยว่า ปฏิสัมพันธ์เล็กๆ อย่างการมอง การหลบมือ หรือการยื่นของคืน มันทำให้คนดูเชื่อว่า Niffler อยู่ตรงนั้นจริงๆ ถ้าคุณกำลังดูหนังในแนวแฟนตาซีแล้วอยากสนุกขึ้น ลองสังเกต 3 อย่างนี้เวลาเจอ Niffler: 1) “ภาษากาย” — มันคล้ายสัตว์ตัวเล็กที่ทั้งระแวงและอยากรู้อยากเห็น 2) “จังหวะคอมเมดี้” — มุกของมันมักมากับความเร็วและความเงียบ (ทำแล้วหนีเนียนๆ) 3) “ความเป็นตัวละคร” — ไม่ใช่แค่น่ารัก แต่มีแรงขับชัดเจนคือของแวววาว ใครมีโอกาสไป The Making of Harry Potter - Warner Bros. Studio Tour Tokyo จะอินขึ้นอีก เพราะเห็นว่าหลายคาแรกเตอร์ผ่านขั้นตอนทำงานจริงจัง ตั้งแต่สเก็ตช์ไปถึงโมเดล 3D และเมื่อกลับมาดูหนังออนไลน์อีกที เราจะมอง Niffler แบบ “นี่คือผลงานทีมศิลป์ + ทีมเทคนิค + การแสดง” มากกว่าการเป็นแค่ตัวขโมยน่ารักในจอ