Chapter 4 Jellyfish🪼
People will always have their favorite book in mind.
Chapter 4 Jellyfish 🪼
So it's a jellyfish in your life.
Why?
Because at least it would hurt less.
Because I knew it from day one.
Know what kind of relationship this will end.
But it's still a conscious choice here.
A creature floating quietly.
No voice, no demand.
Just waiting in the same glass cabinet.
No matter what day, the fire in Aquarium was shut down.
Until no one can see it's still there.
It was always slow to swim.
Maybe some kind of relationship.
It's like standing and looking at a jellyfish through a mirror.
Beautiful, quiet and a little close.
But never really touching each other.
The selection is a jellyfish.
Because at least it's close to you.
Even if it's just a creature being seen through
Or some days it might not exist in her eyes.
But it's still honest with "waiting here."
And the choice is still here.
Not just because of loving you.
But because of being around you,
It turned me into a better version of myself.
I learned to care.
Endurance
Growing up together is quiet.
Even on days when feelings aren't getting back equally.
Sometimes you may not even know it.
That your existence
How much changed something in me?
Being around her sometimes.
Like letting yourself be lightly poisoned again every day.
From plain words that she didn't think anything of.
Or from her telling everything straight.
As if the listener doesn't need to feel hurt.
Jellyfish can also feel pain.
Therefore have to learn to make yourself numb
Learn to float still.
Learn to admit that
Sometimes loving someone
Is to be in his life
Without wanting to claim anything.
And to the end.
Jellyfish will not be the creature anyone wants to hug.
But at least
It also glows quietly in its own corner.
Like some people
That choose to love
Even knew from the beginning that
Will never be loved back either
I'm still the same me, ever since the first day I met you.
จากประสบการณ์ตรงของหลายคน การเปรียบความสัมพันธ์กับแมงกะพรุนที่ล่องลอยในตู้กระจก ช่วยสะท้อนความรู้สึกที่แท้จริงของคนที่รักแต่ไม่ได้ถูกตอบกลับอย่างเต็มที่ แมงกะพรุนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ดูเปราะบางแต่ก็พยายามมีชีวิตอยู่และเรืองแสงในแบบของตัวเอง เหมือนกับคนที่เลือกจะอยู่ในชีวิตใครบางคนโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ยังคงให้ความรักและความใส่ใจแม้ว่าความสัมพันธ์นั้นอาจจะไม่สมดุล และไม่มีวันได้สัมผัสใกล้ชิดอย่างแท้จริง ความรู้สึกของคนที่ยอมรับความสัมพันธ์แบบนี้บ่อยครั้งเต็มไปด้วยความเจ็บปวดลึก ๆ ที่บางครั้งแม้แต่ตัวเองก็ต้องหัดทำใจชา เพื่อไม่ให้คำพูดหรือการกระทำที่ปวดร้าวเข้าถึงใจมากเกินไป การเลือกที่จะเป็นแมงกะพรุนในชีวิตใครสักคนก็คือการเรียนรู้ที่จะเข้าใจและยอมรับความจริงว่าด้วยความรักนั้นเราบางครั้งไม่ได้อยู่ในสถานะเดียวกันกับคนที่เรารัก แต่เราก็ยังอยากมีส่วนร่วมในชีวิตของเขาอย่างใกล้ชิด แม้ว่าจะมีเพียงการอยู่ในมุมมองเงียบ ๆ ก็ตาม ความซื่อสัตย์ในการรอคอยและความอดทนเงียบ ๆ นั้น มักสร้างการเติบโตให้กับตัวเองในแบบที่ละเอียดอ่อน และทำให้เราเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น บทเรียนสำคัญคือ การให้ความรักโดยไม่เรียกร้องสิ่งใดกลับมานั้นเป็นความรักที่บริสุทธิ์ แม้ว่าจะไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ได้รับการถ่ายทอดความรักเต็มที่ แต่ก็คือความรักที่ไม่อ่อนแอเพราะความเจ็บปวด มันคือความรักที่แข็งแกร่งตรงที่ไม่ยอมทิ้งกันง่าย ๆ ดังนั้น การมองแมงกะพรุนไม่ใช่แค่การมองความเงียบสงบและความเปราะบาง แต่ยังรวมถึงการให้เกียรติความรักในรูปแบบที่หลากหลายและลึกซึ้ง ซึ่งสามารถเข้าใจความจริงในใจของคนที่เลือกจะรักอย่างแท้จริง แมงกะพรุนสอนให้เราเห็นความหมายของการอยู่ใกล้โดยไม่ต้องได้สัมผัส และการรักที่เรืองแสงเงียบ ๆ แม้ในวันที่ไม่มีใครมองเห็น
