#ทนหน่อยทูนหัวมีผัวติดเกม

ถ้าใครกำลังกลุ้มใจกับ “ผู้ชายติดเกม” แบบเรียกแล้วไม่หัน ตอบแชทช้า เพราะติดแมตช์อยู่ตลอด เราว่าความรู้สึกมันจะคล้าย ๆ กับที่ลลิลเจอในนิยาย “ทนหน่อยทูนหัวมีผัวติดเกม” เลยค่ะ คือไม่ได้เกลียดเกมนะ แต่แค่อยากให้เขา “สนใจเรา” มากกว่าจอมือถือบ้าง จากที่อ่านมา จุดที่ทำให้เรื่องนี้สนุกคือมันหยิบปัญหาคู่รักที่เจอได้จริงมาเล่าแบบขำ ๆ เจ็บ ๆ มีทั้งประโยคที่คนมีแฟนติดเกมน่าจะเคยหลุดพูด (“ถ้าเกมสนุกมาก งั้นไปแต่งงานกับเกมเลยไหม!”) แล้วก็ตามด้วยคำตอบคลาสสิก (“แป๊บ ๆ ขออีกเกม”) เป็นสงครามประสาทประจำวัน แต่ไม่ได้ดราม่าหนักจนปวดหัว อ่านเพลินมาก ถ้าเอาไปใช้ในชีวิตจริง เราลองสรุป “วิธีรับมือผู้ชายติดเกม” แบบที่ไม่ต้องบ่นจนพังความสัมพันธ์ไว้ให้ด้วย เผื่อช่วยได้ค่ะ 1) คุยเรื่อง “เวลา” ตอนอารมณ์ดี ไม่ใช่ตอนเขากำลังเล่นอยู่ ประสบการณ์ตรงคือพูดตอนเขาหัวร้อนจากเกม มีแต่จะทะเลาะ ลองนัดคุยหลังจบเกม/ก่อนนอน แล้วตกลงกันเป็นช่วงเวลา เช่น วันธรรมดาเล่นได้กี่ชั่วโมง หรือมีเวลา couple time วันละ 30 นาทีแบบวางมือถือจริง ๆ 2) แยก “เกม” ออกจาก “ความใส่ใจ” ให้ชัด บางคนเล่นเกมเพราะผ่อนคลาย ไม่ได้แปลว่าไม่รัก แต่สิ่งที่เราต้องการคือความใส่ใจ เช่น กินข้าวด้วยกัน คุยกันก่อนนอน หรือช่วยงานบ้าน ถ้าบอกเป็นพฤติกรรมที่อยากได้ เขาจะปรับง่ายกว่าการบอกว่า “เลิกเล่นเกมไปเลย” 3) ตั้งกติกาเล็ก ๆ ที่ทำได้จริง เช่น เล่นได้ แต่ต้องช่วยเก็บจาน/อาบน้ำ/ทำธุระก่อน หรือถ้าติดเรตติ้ง/แรงค์ ขอให้บอกล่วงหน้า “ขออีก 20 นาที” แล้วทำตามจริง ความรู้สึกเราจะไม่เหมือนโดนเมิน 4) ชวนเข้ามาอยู่โลกเดียวกันแบบไม่ฝืน ไม่จำเป็นต้องเล่นเกมเก่ง แค่ถามว่าเกมนี้เล่นยังไง ชนะเพราะอะไร หรือขอดู 1 ตา บางคู่พอมีจุดร่วม การปะทะก็ลดลง (ฟีล “ผัวติดเกมเมียติดเขา” แต่ยังคลั่งรักกันได้) นิยายเรื่องนี้จะให้ความรู้สึกว่า ต่อให้ผู้ชายติดเกมก็ยังเป็น “ธงเขียว” ได้ ถ้าเขารักเป็น ใส่ใจเป็น และพร้อมปรับตัว ซึ่งในเรื่องโอมก็มีมุมคลั่งรักที่ทำให้คนอ่านใจละลายค่ะ ใครอยากอ่านแนวคู่รักทะเลาะน่ารัก ๆ มีไฟนิด ๆ แนะนำไปลองที่ ReadAWrite แล้วมาคุยกันว่าอยู่ทีม “ผัวติดเกม” หรือทีม “เมียขี้บ่น” กันแน่!