การมีแฟนเป็นผู้หญิงในฐานะทอมยุค 90 นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใครสำหรับผม การที่ผมได้รับความรัก ความเข้าใจ และความสุขจากเธอ มันทำให้ชีวิตดูสดใสขึ้นมาก ถึงแม้ว่าบางครั้งเราจะต้องอยู่ห่างกันจนรู้สึกเหงา ไม่รู้จะโทรหาใคร เพราะเสียงของเธอคือสิ่งที่เคยเติมเต็มหัวใจผมมาก่อน ในช่วงเวลาที่ผมไม่คุ้นชินกับการไม่มีเธออยู่ข้างๆ ใจของผมมักจะกลัวว่าจะสูญเสียความรักนั้นไป แต่ทุกครั้งที่คิดถึง ผมก็เข้าใจว่าความสัมพันธ์นี้มีค่าและสำคัญมากกว่าความห่างไกล เพราะมันมีรากฐานจากความจริงใจและความสุขที่เราแบ่งปันกัน สำหรับใครที่กำลังมีแฟนเป็นผู้หญิง หรือเป็นทอมที่กำลังมองหาความรักในรูปแบบนี้ ผมอยากบอกว่าอย่ากลัวที่จะรักและถูกรัก เพราะความสุขที่แท้มันมาจากความเข้าใจ การยอมรับ และการสื่อสารที่ดี ระหว่างกันไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม สำหรับผมที่จังหวัดพิจิตร ชีวิตทอมกับแฟนผู้หญิงจึงเป็นเรื่องที่ผมภูมิใจและรู้สึกโชคดีที่ได้มีเธออยู่เคียงข้าง แม้บางครั้งจะมีความคิดถึงและความเหงา แต่ความรักที่เรามีร่วมกันนั้นสำคัญกว่าคำว่าไกลและเวลา