การไปคาเฟ่แมวในฐานะคนรักแมวนั้นทำให้เราได้เห็นโลกของแมวหลายรูปแบบ ทั้งแมวที่ได้รับการดูแลอย่างดีและแมวจรที่มีชะตากรรมต่างกันออกไป ครั้งหนึ่งผมได้ไปเยือนคาเฟ่แมวแห่งหนึ่งที่มีแมวพันธุ์น่ารัก ดูสุขภาพดีอ้วนท้วนสมบูรณ์ กินอาหารครบถ้วนและมีน้ำสะอาดในห้องแอร์ที่เย็นสบาย แต่ความรู้สึกนี้กลับตัดกันอย่างชัดเจนเมื่อได้เห็นแมวจรสองตัวแม่ลูกที่อยู่บริเวณหน้าคาเฟ่ แมวสองตัวนี้ผอมโซ ผิวสกปรก มอมแมม และกินน้ำจากอ่างปลาที่ใช้ในการตกแต่งเท่านั้น สิ่งที่เห็นทำให้ใจรู้สึกแย่มาก เพราะคาเฟ่นี้ยังเป็นร้านอาหารด้วย ทำให้นึกไม่ออกว่าแมวจรสองตัวนี้จะได้รับการดูแลอย่างไรบ้าง ทั้งๆ ที่น้องตัวขาวตาสีฟ้าที่น่ารักและน่าชังจนอยากจะช่วยเหลือ แต่การดูแลแมวจรนั้นนอกเหนือจากความสามารถของร้านคาเฟ่แล้ว อาจจะมีข้อจำกัดเรื่องงบประมาณและเวลาที่ไม่เพียงพอ จากประสบการณ์ตรง ผมคิดว่าสังคมเราควรใส่ใจและช่วยกันส่งเสริมการดูแลแมวจรด้วยการสนับสนุนองค์กรหรือสถานที่ที่ให้การช่วยเหลือที่เหมาะสม เช่น การแจกอาหาร สร้างที่พักพิง และดูแลสุขภาพให้แมวจรได้อย่างเป็นระบบ นอกจากนี้ การรับเลี้ยงแมวจรที่เหมาะสมและช่วยเผยแพร่ความรู้เรื่องการดูแลแมวจรก็ช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดปัญหาความเจ็บป่วยและก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพต่อสัตว์และคนรอบข้าง ท้ายที่สุด ความรักแมวที่แท้จริงไม่ได้จำกัดอยู่ที่แมวพันธุ์สวยงามในร้านคาเฟ่เท่านั้น แต่ยังหมายรวมถึงแมวจรหรือแมวไทยที่รอความช่วยเหลือจากเราทุกคน ซึ่งถ้าหากเราทุกคนร่วมมือกันดูแลและใส่ใจ ก็จะช่วยทำให้โลกของแมวทุกตัวมีชีวิตที่ดีขึ้นอย่างแท้จริง