ความเจ็บปวด ที่หาสาเหตุไม่เจอ🥲

เรื่องนี้ย้อนไปน่าจะประมาณ 20 กว่าปีแล้ว เรามีอาการหนึ่ง ที่ตอนนี้ยังหาสาเหตุไม่เจอ

ตอนช่วงประมาณเราอยู่ ป. 4 ถ้าจำความไม่ผิด น่าจะประมาณนั้น เรามีอาการปวดขา ปวดมาก อยู่ดีๆอาการปวดก็จะขึ้นมาเอง ไม่ใช่เพราะวิ่ง ไม่ใช่เพราะทำกิจกรรมมากหรือออกกำลังกาย แต่อาการนี้อยู่ดีๆก็ปวดขึ้นมาเอง ทุกครั้งที่ปวดก็จะบรรเทาอาการด้วยยานวด หรือให้พ่อหรือแม่บีบให้ก่อนนอนเพื่อให้หลับไป เป็นแบบนี้มาตลอดจนถึงมอปลาย ก็ยังเหมือนเดิม เคยไปหาหมอครั้งนึง คุณหมอถามว่ากิจกรรมที่ทำบ่อยคืออะไรเราก็อธิบายไปตามความเข้าใจของเด็กตอนนั้น เราไปนั่งดนตรีไทยก็มีการนั่ง ขัดสมาต พับเพียบ ประมาณนั้น หมอก็ สรุปอาการว่าเราเป็นกล้ามเนื้อเส้นเอ็นอักเสบ ให้หลีกเลี่ยงการนั่งแบบนั้น ให้นั่งเป็นเก้าอี้แทน แต่รู้มั้ยว่าวินิจฉัยโรคแบบนั้น เราทำตามก็ไม่ได้ดีขึ้นเพราะอยู่ดีดีมันก็ปวดขึ้นมาเหมือนเดิม

!!! อาการที่พีคหนักที่สุด ตอนนั้นน่าจะอายุประมาณ 20 ต้นต้นประมาณ 23 ถึง 24 เราก็ทำกิจกรรมในบ้านปกติทำงานบ้าน แล้วเราก็หลับไป ช่วงเวลาประมาณ 5 ทุ่ม เรารู้สึกตัวเพราะรู้สึกปวดขามาก แต่วันนั้นผิดไปจากเดิม อาการปวดเริ่มวิ่งขึ้นมาที่ต้นขา แล้วค่อยลามขึ้นไปที่สะโพก ปวดไปถึงเอวช่วงล่าง (ตอนนั้นเรายังไม่เคยมีมีลูกไม่เคยคลอดลูก) จำได้ดีวันนั้นที่ปวด เรารู้สึกว่าขาหายไปเลยข้างนึง จนชา จับขาก็รู้สึกว่ามีขาแล้ว เราร้องไห้ ลากตัวเองไปหน้าห้องพ่อ เคาะประตูร้องไห้หนักมากเพราะตกใจที่เราไม่รู้สึกว่ามีขาอยู่ พอก็ได้แต่บีบนวดให้ ไปเรื่อยเรื่อยจนเรารู้สึกดีขึ้น ครั้งนั้นเป็นครั้งสุดท้ายที่เรารู้สึกปวดขาแบบนั้น เพราะหลังจากนั้นเราไม่เคยปวดอีกเลย ทุกวันนี้ก็ยังหาสาเหตุไม่เจอว่าเกิดจากอะไร #Lemon8ชวนเล่า