การเติบโตมาในสังคมที่อาจไม่เข้าใจหรือยอมรับความแตกต่างของเพศสภาพนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะกับผู้หญิงทรงทอมที่อาจได้รับการมองและตีความผิดมาตั้งแต่เด็ก จากประสบการณ์ตรง พบว่าการเผชิญกับคำวิจารณ์ เช่น การถูกมองว่าหน้าเหลี่ยม หรือการถูกตั้งคำถามถึงความแตกต่างในเรื่องเพศสภาพนั้น เป็นช่วงเวลาที่ทั้งเจ็บปวดและสอนใจไปพร้อมกัน อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเรียนรู้ที่จะรักตัวเองและยอมรับในสิ่งที่เป็น ชีวิตของผู้หญิงทรงทอมก็เหมือนกับคนทั่วไปที่มีหัวใจและความรู้สึก และในทุกความแตกต่างนั้นมีความงดงามในแบบของตัวเอง การเปิดใจและพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับคนที่มีความหลากหลายทางเพศช่วยให้เข้าใจและเห็นคุณค่าในความเป็นมนุษย์มากขึ้น การย้ายถิ่นฐานจากจังหวัดต่าง ๆ เช่นพ่อแม่ที่มาจากโคราชและสมุทรสงคราม แต่เติบโตในกรุงเทพฯ ก็ช่วยให้ได้เปิดมุมมอง การเข้าใจว่าทุกคนไม่ว่าจะเบื้องหลังอย่างไร ล้วนแล้วแต่ต้องการการยอมรับและความรัก การไม่ยึดติดกับคำพูดรอบข้าง และการมีตัวตนที่ชัดเจนในสังคมเป็นกุญแจสำคัญในการสร้างความมั่นคงทางจิตใจ สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะมีรูปร่างหน้าตาอย่างไร ก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องเสียใจหรือรู้สึกด้อยค่า เราเกิดมาเป็นคนเหมือนกัน และแต่ละคนก็มีความน่ารักในแบบของตัวเองที่ไม่ควรเปรียบเทียบหรือถูกตัดสินจากภายนอก