จากเด็กที่เคยไม่มีแม้แต่ของเล่น สู่รางวัลในวันนี้

ความทรงจำที่เลือนลางแต่ยังฝังใจ

เชื่อไหมคะว่า... ภาพที่จำได้ชัดที่สุดตอนอายุ 7-8 ขวบ ไม่ใช่ภาพการไปเที่ยวสวนสนุกเหมือนเด็กคนอื่น แต่เป็นภาพที่ครอบครัวของหนู "ไม่มีที่ไป" พ่อกับแม่ (ป๊ะกับม๊ะ) โดนคนไล่ออกจากบ้าน เราต้องหอบหิ้วกันไปอาศัยอยู่กับยายสลับกับบ้านเช่าหลังเล็กๆ หนูโตมาในวันที่บ้านเราไม่ได้พร้อม อดมื้อกินมื้อก็เคยเจอมาแล้ว คำดูถูกเหยียดหยามจากคนรอบข้างมันเป็นเหมือนแผลเป็นที่ทำให้หนูต้องรีีบโตกว่าเด็กคนอื่น

จักรยานคันนั้น...ที่ยังอยู่ในใจเสมอ

หนูจำได้ตอนอนุบาล 2 ม๊ะเคยบอกว่า "ถ้าสอบได้ที่ 1 จะซื้อจักรยานให้" ตอนนั้นหนูทำได้ค่ะ หนูสอบได้ที่ 1 แต่ด้วยฐานะของที่บ้านในวันนั้น หนูเข้าใจดีว่าม๊ะยังซื้อให้ไม่ได้ หนูเลยเก็บความฝันนั้นไว้ลึกๆ และสัญญากับตัวเองว่า "หนูจะต้องเป็นเด็กดีและตั้งใจเรียนให้ดีที่สุด" เพื่อวันหนึ่งหนูจะพิสูจน์ว่าความพยายามของหนูมันมีค่า

เบื้องหลังความเหนื่อยในวัย 15

หลายคนเห็นหนูลงคอนเทนต์ แต่งนิยายจนมียอดวิว 300,000+ หรือเห็นใบเกรดที่เกือบจะ 4.00 ทุกคนอาจจะคิดว่าหนูเก่ง แต่เบื้องหลังมันคือ "หยาดเหงื่อ" ค่ะ หนูต้องบริหารเวลาเรียน 8 ชั่วโมง แล้วกลับมาปั่นนิยายต่ออีกหลายชั่วโมง บางวันหนูบอกพี่สาวในแชทว่า "หนูเหนื่อย" หนูแบกความกดดันไว้เยอะมาก เพราะหนูอยากมีรายได้ อยากซื้อ iPad มาใช้เรียน และไม่อยากให้ป๊ะกับม๊ะต้องลำบากอีก

วันที่น้ำตาแห่งความสุขไหลออกมาจริงๆ และแล้ววันที่หนูรอคอยก็มาถึง... เกรดเฉลี่ย ม.2 เทอม 2 ออกมาแล้ว หนูได้เกรด 4 เกือบทุกวิชา! (เกรดเฉลี่ย 3.9+) เมื่อคืนหนูเอาใบเกรดให้ม๊ะดู พอรุ่งเช้าป๊ะกับม๊ะเรียกหนูไปหน้าบ้าน แล้วยื่น "นาฬิการุ่นใหม่ล่าสุด" กับ "รองเท้าเพชร" ให้หนู... วินาทีนั้นน้ำตาหนูคลอเลยค่ะ มันไม่ใช่แค่เรื่องของกินของใช้ แต่มันคือการ "ลบปม" ในใจตั้งแต่วัยเด็ก มันคือของขวัญที่หนูรอคอยมาเกือบ 10 ปี

คำสัญญาจากใจแม่

ม๊ะบอกหนูว่า "ขอแค่ตั้งใจเรียน ไม่เถลไถลตามเพื่อน ต่อให้ต้องเรียนมหาวิทยาลัย ป๊ะก็จะส่งจนจบ" คำพูดนี้มันมีค่ามากกว่าสิ่งของใดๆ มันทำให้หนูรู้ว่าความกตัญญูและความขยันที่หนูทำมาตลอด ม๊ะกับป๊ะรับรู้และภูมิใจในตัวหนูที่สุด

บทส่งท้าย:

หนูอยากบอกทุกคนที่กำลังท้อนะคะว่า "ต้นทุนชีวิตคนเราไม่เท่ากันได้ แต่เราเลือกที่จะสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้" วันนี้เด็กที่เคยโดนไล่ออกจากบ้านในวันนั้น กำลังจะก้าวไปสู่ฝันที่ใหญ่ขึ้น ขอบคุณป๊ะกับม๊ะ ขอบคุณพี่ชายคนสนิทที่คอยเตือนสติ และขอบคุณตัวเองที่ไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา 📚รันวงการเด็กเรียนสู้ชีวิตต่อไปค่ะ✌️#สู้ชีวิตฉบับฝัน #เด็กเรียน #รีวิวชีวิต #แรงบันดาลใจ #lemon8ไดอารี่