เวลาที่เราหิวจริงๆ อารมณ์ของเรามักเปลี่ยนแปลงได้รวดเร็วและหลากหลายมากทีเดียว บางครั้งเราก็รู้สึกโมโหง่ายขึ้น หรืองอน น้อยใจ แต่ในขณะเดียวกันก็มีความเขินอายหรือรู้สึกตลกขบขันกับตัวเองและคนรอบข้างได้เหมือนกัน การเล่นคำพูดแบบง่ายๆ อย่าง "มึงกินกุป่ะ" หรือแสดงความรู้สึกด้วยคำสั้นๆ เช่น "โกรธ," "เขิล," "งอลลลลลล" ที่ปรากฏในการสื่อสารระหว่างเพื่อนนั้น ช่วยให้บรรยากาศในการรอกินอาหารไม่ตึงเครียด และส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีได้อย่างไม่น่าเชื่อ จากประสบการณ์ตรง ผมพบว่าการได้แบ่งปันอารมณ์เหล่านี้กับคนรู้ใจหรือกลุ่มเพื่อนสนิท เป็นวิธีที่ดีในการระบายความรู้สึกและคลายเครียดในช่วงเวลาที่หิวมากๆ โดยเฉพาะเวลาที่ต้องรออาหารนานๆ ความรู้สึกเหล่านี้ทำให้ช่วงเวลานั้นน่าจดจำและมีความหมายมากขึ้น นอกจากนี้ยังช่วยให้เราเรียนรู้ที่จะจัดการกับความรู้สึกของตัวเองและรู้จักใช้คำพูดที่เหมาะสมในการสื่อสาร เพื่อไม่ให้อารมณ์หิวส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ทั้งในครอบครัวและเพื่อนฝูงด้วย