เรื่องเพลิงอัปรีย์

หลายคนที่กดเข้ามาเพราะคำว่า “อัปรีย์” (เราก็เหมือนกัน) มักสงสัยว่ามันแปลว่าอะไร ใช้ยังไง แล้วทำไมในนิยายอย่าง #เพลิงอัปรีย์ ถึงชอบหยิบมาใช้บ่อย คำว่า “อัปรีย์” โดยทั่วไปเป็นคำด่าที่ค่อนข้างแรง ความหมายประมาณว่า “เลวทราม/ชั่วช้า/น่ารังเกียจ” หรือสื่อถึงความเป็นคนไม่ดีอย่างรุนแรง บางบริบทก็ใช้ในความหมายว่า “อัปมงคล” ได้เหมือนกัน แต่ถ้าเห็นในบทสนทนาตัวละคร (โดยเฉพาะฉากปะทะคารม) ส่วนมากผู้พูดจะตั้งใจด่าว่าอีกฝ่าย “นิสัยแย่ เลว” มากกว่าแค่ไม่ถูกใจเฉย ๆ สิ่งที่เราแนะนำเวลาอ่านนิยายแล้วเจอคำนี้คือ ดู “โทนประโยค” ประกอบ เช่น ถ้าเป็นประโยคทำนอง “แกมันอัปรีย์” จะเป็นการด่าตรง ๆ แต่ถ้าเป็นแนว “เรื่องมันอัปรีย์” อาจหมายถึงเรื่องราวมันชวนขยะแขยง/ไม่น่าให้อภัย หรือเหตุการณ์มันเลวร้ายมาก ๆ พอกลับมาที่นิยายเพลิงอัปรีย์ เรารู้สึกว่าคำนี้ช่วยทำให้บรรยากาศเรื่องมันเข้มขึ้นทันที เหมือนผู้เขียนตั้งใจให้ความสัมพันธ์/ความขัดแย้งมันมีความ “ด้านมืด” อยู่ ไม่ใช่หวานอย่างเดียว (ถึงจะติดแท็กนิยายคลั่งรักก็ตาม) เวลาเจอตัวละครพูดแรง ๆ มันเลยสะท้อนคาแรกเตอร์ได้ชัด โดยเฉพาะเวลามีฉากแนวปกป้องคนของตัวเอง หรือหวงแบบไม่ยอมใคร จากที่เห็นคีย์เวิร์ดในโพสต์และภาพ จะมีชื่ออย่าง อังโกะ (ผู้เขียน) และตัวละคร/คำเรียกที่ชวนจำ เช่น ผิงอัน, เฮียเพงิง, จังโกะ รวมถึงฉากแนวหยอกแรง ๆ ประมาณ “กล้าแย่งซาลาเปา” ที่ทำให้เรื่องมีมุมกวน ๆ แทรกความเดือดอยู่ตลอด อ่านแล้วรู้สึกว่าไม่ได้ตึงอย่างเดียว แต่มีจังหวะให้พักหายใจ ถ้าใครอยากตามอ่าน แนะนำลองค้นชื่อเรื่อง “เพลิงอัปรีย์” ใน Meb หรือแพลตฟอร์มอย่าง readAwrite/ธัญวลัย (รวมถึง dek-D ตามที่เห็นในภาพ) แล้วอ่านตอนแรก ๆ ก่อน จะได้จับโทนภาษาและระดับความแรงของคำด่าในเรื่องว่าเรารับไหวไหม สรุปสั้น ๆ: “อัปรีย์” = คำแรง ใช้ด่า/ประณามความเลวทราม พอมาอยู่ในนิยายอย่างเพลิงอัปรีย์ มันยิ่งช่วยดันอารมณ์ให้ดาร์กและถึงพริกถึงขิงขึ้น ใครที่สงสัยความหมาย อ่านไปพร้อมเช็กบริบท จะเข้าใจไวมาก