เมื่อได้รู้จักกับเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ของ UNESCO (UCCN) ที่ไม่ใช่แค่การรักษาเมืองเก่าให้สวยงามสำหรับถ่ายรูปเท่านั้น แต่เป็นการมองถึงอนาคต ผ่านการส่งเสริมคนรุ่นใหม่ และศิลปินที่มีไอเดียสร้างสรรค์มาช่วยต่อยอดทั้งวัฒนธรรม รวมถึงอาหารและศิลปะ เพื่อสร้างรายได้และเศรษฐกิจที่หมุนเวียนในชุมชนจริงๆ จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้ไปเที่ยวเมืองที่เป็นสมาชิก UCCN ในไทยอย่างสุโขทัย หรือน่าน ทำให้เห็นภาพของชุมชนที่ร่วมกันรักษาเอกลักษณ์ตัวเอง ผ่านงานภาพยนตร์ งานหัตถกรรม หรือแม้กระทั่งอาหารท้องถิ่นที่จัดเต็มรสชาติและภูมิปัญญา ฉันเห็นว่าการเที่ยวแบบนี้ได้เติมเต็มทั้งความสุขและความรู้สึกมีส่วนร่วม เพราะไม่ได้เป็นแค่ผู้มาเยือน แต่ได้สนับสนุนเศรษฐกิจชุมชนและศิลปินท้องถิ่นด้วย นอกจากนี้ เมืองอย่างพัทยาที่พัฒนาด้านภาพยนตร์ ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของการใช้วัฒนธรรมเป็นพลังขับเคลื่อน และยังคำนึงถึงการดูแลโลก หรือกรีนทัวริซึ่มที่ยั่งยืน ถือเป็นการท่องเที่ยวที่มีแพชชั่นและส่งผลดีต่อทั้งผู้คนและสิ่งแวดล้อมจริงๆ ถ้าใครกำลังมองหาประสบการณ์ท่องเที่ยวที่ไม่ใช่แค่พักผ่อน แต่เป็นการเรียนรู้และเติมเต็มความคิดสร้างสรรค์ พร้อมสนับสนุนชุมชนอย่างยั่งยืน การตามเก็บเมือง UNESCO Creative Cities Network ในไทยที่มีถึง 9 จังหวัดเลยนั้น เป็นไอเดียที่ดีมาก ไม่ว่าจะเป็นด้านศิลปะ ดนตรี อาหาร หรือภาพยนตร์ ทุกเมืองล้วนมีเรื่องราวและเอกลักษณ์ที่รอให้ค้นพบและร่วมสัมผัสอย่างใกล้ชิด