ในฐานะคนที่มีโอกาสได้สัมผัสวัฒนธรรมและชีวิตความเป็นอยู่ของคนอีสานโดยเฉพาะในจังหวัดยโสธร ผมอยากเล่าความรู้สึกและประสบการณ์ที่สะท้อนภาพลักษณ์ที่หลายคนอาจไม่ค่อยรู้กันครับ บางครั้งคำพูดที่ว่า "หน้าไม่เหมือนคนยุโสธรเลย" หรือความคาดหวังต่าง ๆ เช่น ต้องมีหน้าตาที่เหมือน "บั้งไฟ" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของประเพณีท้องถิ่น กลับกลายเป็นประเด็นที่สะท้อนความเข้าใจผิดและภาพลักษณ์ที่ตายตัวของคนอีสานที่ไม่ได้สะท้อนความหลากหลายที่แท้จริง ผมพบว่าคนยโสธรมีความเป็นตัวของตัวเองสูง และมีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมที่ส่งต่อกันอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะประเพณีที่เกี่ยวข้องกับบั้งไฟที่เป็นทั้งงานศิลปะและความเชื่อที่ลึกซึ้ง นอกจากนี้ การมีมุมมองเปิดใจกับความหลากหลายของแต่ละบุคคล ทำให้เราเข้าใจได้มากขึ้นว่าการเป็น "คนอีสาน" ไม่ได้หมายความว่าต้องตรงตามแบบแผนใดแผนหนึ่งเท่านั้น แต่คือความหลากหลายและชีวิตจริงที่มีทั้งความทันสมัยและเก่าแก่ผสมผสานกัน ถ้าได้มีโอกาส ลองมาสัมผัสวิถีชีวิต การพูดคุยกับคนท้องถิ่น และเข้าร่วมเทศกาลต่าง ๆ ในยโสธร รับรองว่าจะได้มุมมองแปลกใหม่และเข้าใจลึกซึ้งกว่าที่เคยเชื่อแน่นอนครับ