Two years in Melbourne, Australia. What do you got?
We have been back to Thailand for almost 2 years, but can't help thinking of Melbourne. 🥺
We still remember the first day of flying. It was exciting and scared. We started because we wanted to find ourselves + learn English and continue ✅. When we went to learn our first language, we were very tense. We started at the per-intermediate level. Most Thai people are around this level. Friends have many nationalities on the South America side, as many as Thai people, or maybe even at school. We cook and eat during the day because there are no friends to buy together.
The first job that we got after 1 week is a Korean dishwashing job. People in foreign countries will know that the Asian dishwashing job is very brutal. Standing for a day is not less than 6 hours. Doing 3 months, we left because the employer is not okay. But lucky to get a job washing the cafe in the morning instead because there is a connection (connection is important, everyone). So we have to move the school time to the evening instead. Dishwashing the cafe is very fun. The chef is Thai. The waitress is all foreign. Practice the language in the person when she brings the dish together. Find a compliment every day. 😚
After that, we came up to make some sweets, prepared some things, and became a dessert chef at the cafe. We had to remember all the recipes in the shop, not just the snacks (there are some that do not remember 🤧). We had to be ready to learn all the time. After studying the language course, we continued to study Diploma. More free time, so we worked in the dish dish at the French restaurant in the evening, paid finely, did not work as hard as the Asian restaurant, but was busy in the summer because the shop was in the city. But some days we accepted 2 shops, did it late at night. Melbourne is practicing a lot of endurance. The memory is not enough. After returning, we got full English. Dare to speak. Very much. Today I still work in Thailand.
If anyone wants to ask about visas, courses or work, we'll be happy to answer. 🫶🏼🤏🏼
เมื่อพูดถึงการใช้ชีวิตในเมลเบิร์น สิ่งหนึ่งที่อยากแชร์คือความสำคัญของการมีคอนเนคชั่น เพราะมันช่วยเปิดประตูสู่โอกาสดีๆ อย่างเช่นการได้งานล้างจานคาเฟ่ที่เชฟเป็นคนไทย ซึ่งสร้างบรรยากาศการทำงานที่สนุกและได้ฝึกภาษาอังกฤษแบบธรรมชาติไปพร้อมๆ กัน ในช่วงแรกของการเรียนภาษา อาจรู้สึกเกร็งและไม่มั่นใจ แต่การอยู่ในสภาพแวดล้อมหลากหลายเชื้อชาติก็ช่วยพัฒนาทักษะการสื่อสารได้ดี ที่สำคัญคือต้องพร้อมเรียนรู้และปรับตัวตลอดเวลา เช่น การจำสูตรทำขนมหวานในคาเฟ่ที่ต้องความละเอียดและความอดทน ประสบการณ์ทำงานที่เมลเบิร์นยังช่วยฝึกความอึดถึกทนและวินัยในการทำงานสูงมาก การทำงานหลายร้านในวันเดียวอาจเป็นเรื่องหนัก แต่ก็ทำให้เราเป็นคนที่มีความรับผิดชอบและจัดการกับเวลาที่ดีขึ้นมาก สำหรับใครที่สนใจไปเรียนหรือทำงานที่เมลเบิร์น ควรเตรียมตัวและศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับวีซ่าและคอร์สเรียนล่วงหน้า รวมถึงเริ่มสร้างเครือข่ายเพื่อนและคนในวงการที่นั่นเพื่อช่วยสนับสนุนและแลกเปลี่ยนประสบการณ์ โดยภาพรวมแล้ว การใช้ชีวิตในเมลเบิร์นเป็นโอกาสที่ดีเยี่ยมสำหรับการเรียนรู้ พัฒนาตัวเอง และเติบโตทั้งด้านภาษาและทักษะการทำงาน ซึ่งประสบการณ์เหล่านี้สามารถนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันและการทำงานในประเทศไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ