เมื่อวันนี้มีฝนตกในใจ
วันนี้เรารู้สึกนอย มีเรื่องในหัวให้คิดหลายอย่างพร้อมกัน ร่างกายเหมือนไม่ตอบสนองกับอะไรเลย คาเฟ่ที่เคยชอบ อาหารที่คุ้นเคย สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆที่ชอบถ่ายรูป ในนี้มันไม่อยากทำอะไรแล้วจริงๆ
เราเลยเลือกที่จะขับรถออกไปแค่บางแสน แต่ไม่อยากเจอคนเยอะแยะและวุ่นวาย แค่อยากไปมองดูพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกกับเสียงคลื่นทะเล มันฮิวใจเราได้ระดับหนึ่ง มองดูการใช้ชีวิตของผู้คนแถวนั้นแบบไม่เร่งรีบปล่อยเวลาให้ไหลไปช้าๆ แล้วค่อยกลับมาใช้ชีวิตของเราต่อเท่านั้นเอง





















