หลายครั้งที่การเดินทางไปยังสถานที่ใหม่ๆ ไม่เพียงแต่ได้เห็นภาพสวยงามหรือสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าตื่นตาตื่นใจ แต่ผมยังได้สัมผัสกับรอยยิ้มและความเป็นมิตรจากคนในท้องถิ่นที่ยะลา ที่นี่ทุกครั้งที่ผมไปเยือนรู้สึกถึงความอบอุ่นแบบที่ไม่สามารถหาได้จากที่อื่น จากประสบการณ์ของผมเองในยะลา ผมได้เรียนรู้ว่ารอยยิ้มบางครั้งก็เป็นภาษาสากลที่ไม่ต้องการคำพูดใดๆ เพื่อสื่อสารความรู้สึกดี ๆ ออกมา การกดจอสองทีจนขึ้นรูปหัวใจในมือถือ เป็นเหมือนสัญลักษณ์เล็กๆ ที่บอกว่าเราสามารถแบ่งปันความรู้สึกอบอุ่นเหล่านั้นผ่านโลกโซเชียลได้อย่างง่ายดาย แม้บางพื้นที่อาจถูกมองว่าเป็นเรื่องของความท้าทาย หรือความแตกต่างทางวัฒนธรรม แต่นี่แหละคือความงดงามที่ทำให้ผมรู้สึกหลงรักและอยากกลับมาเยือนอีกครั้ง ทุกครั้งที่ผมสัมผัสกับผู้คนในยะลา ไม่ว่าจะเป็นผู้ขับรถไรเดอร์ที่ดูแลอย่างเอาใจใส่ หรือชาวบ้านที่พร้อมเปิดบ้านต้อนรับ ทำให้ผมเชื่อมั่นว่ารอยยิ้มและความดีใจเล็ก ๆ เหล่านี้ คือสิ่งที่เราไม่ควรมองข้ามและควรรักษาไว้ นอกจากนี้คำว่า HOSPIT ที่ปรากฏในภาพนั้น ทำให้ผมนึกถึงคำว่า Hospitality หรือการต้อนรับขับสู้ที่อบอุ่น อันเป็นหัวใจหลักของชุมชนนี้ ที่ไม่ว่าใครจะมาเยือนก็จะได้รับการดูแลด้วยใจจริง ถือเป็นประสบการณ์ที่มีค่ายิ่งและเติมเต็มหัวใจของผมเสมอเมื่อพูดถึงยะลา