ช่วงนี้เห็นคนพูดถึง “ขนม SPD” กับ “กัมมี่ SPD” บ่อยมาก เราเลยลองซื้อมาชิมเอง (ตัวที่เห็นบ่อยจะเป็นซองมิสดี้แคก และมีรสที่คนหยิบมาลองกันเยอะอย่าง Peach/พีช กับ Blueberry/บลูเบอร์รี่) เผื่อใครกำลังลังเลว่าจะอร่อยไหม คุ้มไหม หรือเหมาะกับรสชาติแบบไหน รสพีช (Peach) ของกัมมี่ SPD สำหรับเรากลิ่นจะออกผลไม้ชัด เปิดซองแล้วได้ฟีลพีชหวานๆ ทันที เนื้อกัมมี่ค่อนข้างหนึบ เคี้ยวเพลิน ถ้าใครชอบกัมมี่แนว “หนึบแต่ไม่แข็งจนเมื่อยกราม” มีโอกาสชอบรสนี้ ส่วนรสบลูเบอร์รี่ (Blueberry) จะหวานอมเปรี้ยวนิดๆ กลิ่นออกแนวเบอร์รี่ชัดกว่า เหมาะกับคนที่อยากได้รสที่ไม่หวานอย่างเดียว เรื่องความหวาน: โดยรวมจัดว่าเป็นกัมมี่ที่หวานตามสไตล์ขนมกระแส กินเพลินแล้วหมดซองง่ายมาก แนะนำว่าแบ่งกินทีละนิดหรือกินคู่กับน้ำเปล่าจะบาลานซ์กว่า ถ้าคุณไม่ค่อยชอบหวาน ให้เริ่มจากรส Blueberry ก่อน เพราะตัดเลี่ยนได้ดีกว่า ทริคเล็กๆ เวลากินให้อร่อยขึ้น (จากที่ลองเอง): 1) ถ้าชอบหนึบๆ แช่ตู้เย็น 10–20 นาที เนื้อจะเด้งขึ้น เคี้ยวมันกว่า 2) เปิดซองแล้วปิดให้สนิท เพราะกัมมี่โดนอากาศนานๆ จะเริ่มแข็ง/เหนียวติดกันได้ 3) ถ้าซื้อหลายซอง ลองสลับรสพีชกับบลูเบอร์รี่ จะไม่เบื่อเร็ว คำถามที่คนเสิร์ชบ่อยคือ “ขนม SPD คืออะไร” ในมุมคนกินจริงๆ มันก็คือกัมมี่ที่ฮิตตามกระแส SPD นี่แหละ จุดเด่นคือกลิ่นผลไม้ชัด เคี้ยวหนึบ และแพ็กเกจที่จำง่าย (หลายคนเรียกติดปากว่ามิสดี้แคก) ถ้าคุณเป็นสายกัมมี่อยู่แล้ว โอกาสถูกใจมีสูง แต่ถ้าคุณไม่ชอบหวาน แนะนำให้ลองซองเล็ก/ซื้อ 1 ซองก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ สุดท้าย ถ้าจะให้เลือกจากสองรสนี้: เราเอนเอียงไปทาง Blueberry เพราะกินแล้วไม่เลี่ยนเท่าพีช แต่ถ้าใครชอบกลิ่นพีชหวานๆ แบบชัดๆ รส Peach ก็ทำถึงเหมือนกัน