การจัดกลุ่มหุ้นตาม Stock Quadrant Model

จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ลองใช้ Stock Quadrant Model ในการคัดเลือกหุ้นก่อนลงทุน ผมพบว่าการแยกหุ้นด้วย 2 มิติ คือ Fundamental และ Technical ช่วยสร้างกรอบความคิดที่ชัดเจน และลดความเสี่ยงจากการตัดสินใจที่ผิดพลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมิติ Fundamental การดู ROE ที่สูงกว่า 30% เป็นสัญญาณสำคัญว่ากิจการมีประสิทธิภาพในการใช้ทุนเพื่อสร้างกำไร และหากหุ้นตัวไหนมี moat หรือความได้เปรียบเชิงแข่งขันที่ยั่งยืน ก็เหมาะกับการถือระยะยาว จากนั้นเมื่อนำมาขัดเกลากับมิติ Technical อย่าง RSI ที่สูงและแนวโน้มราคาที่เป็น Super Bullish จะทำให้มั่นใจในจังหวะการซื้อขายมากขึ้น ในอีกแง่มุมหนึ่ง หุ้นที่อยู่ในกลุ่ม D หรือ E ด้าน Fundamental พร้อมกับแนวโน้มราคาที่เป็น Downtrend หรือ Crash คือตัวอย่างหุ้นที่ควรหลีกเลี่ยงอย่างเด็ดขาด เพราะนอกจากจะเสี่ยงต่อการขาดทุนแล้ว ยังมีความไม่แน่นอนสูง ซึ่งผมได้เจอประสบการณ์กับหุ้นกลุ่มนี้ที่เป็นต้นเหตุให้เกิดการสูญเสียเงินลงทุนอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ การใช้ Quadrant Model ยังช่วยให้วางกลยุทธ์การลงทุนได้เหมาะสมกับสไตล์ของตัวเอง เช่น การถือยาวกับหุ้น A+a สำหรับลงทุนระยะยาวที่มั่นใจ หรือ Swing Trade กับหุ้นในกลุ่ม A/B + b ซึ่งช่วยสร้างโอกาสทำกำไรในระยะสั้นอย่างมีประสิทธิภาพ สุดท้าย การตระหนักว่าหุ้นพื้นฐานดีไม่ได้หมายความว่าราคาจะขึ้นเสมอ หรือหุ้นที่ราคาขึ้นแรงไม่จำเป็นต้องมีพื้นฐานดีจะช่วยให้เราตัดสินใจลงทุนอย่างมีสติ "ต้องดู 2 มิติพร้อมกัน" เท่านั้นถึงจะทำให้การลงทุนมีโอกาสประสบความสำเร็จยิ่งขึ้น