เวลาแม่งน่ากลัวโตขึ้นผมกลัวเวลาว่ะผมรู้สึกเวลาเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกเวลามันแฟร์มากมันยุติธรรมมากและเวลามันก็ไม่ประนีประนอมเลยเราแก่ขึ้นทุกหนึ่งวินาทีเวลามันไม่อ่อนให้เราด้วยนะมันไม่แบบว่ากูเดินแค่นี้แหละกูไม่เดินเร็วกว่านี้แต่กูเดินไม่หยุดจะทำอะไรทำจะใช้อะไรใช้วันนี้กูเดินช้าให้มึงแล้วกันไม่
พอพูดถึงเรื่องเวลา หลายคนคงรู้สึกเหมือนกันว่าเวลานั้นมันเดินเร็วและไม่เคยรอใครเลย เวลาไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่น่ากลัวหรือไม่ก็ตาม สิ่งที่ทำให้เวลาน่ากลัวก็คือความแน่นอนของมัน ว่าเราจะต้องแก่ขึ้นทุกวินาที ไม่มีใครสามารถหยุดเวลาได้ และนี่แหละคือสิ่งที่ทำให้เวลามีความยุติธรรมมากที่สุดในโลก เพราะเวลานั้นไม่ได้เลือกใคร เวลาเดินไปเท่ากันสำหรับทุกคน ตอนที่ผมเริ่มตระหนักถึงค่าของเวลาอย่างจริงจัง ผมก็พยายามเปลี่ยนมุมมองว่าแทนที่จะกลัวเวลา เราควรจะใช้เวลาที่มีอยู่ให้เต็มที่และมีความหมายที่สุด การทำในสิ่งที่รัก การเรียนรู้ การสร้างความสัมพันธ์ที่ดี กับคนรอบข้าง เพราะเมื่อเวลาผ่านไป สิ่งเหล่านี้จะเป็นสิ่งที่ติดตัวเราไปตลอดชีวิต นอกจากนี้ การจัดการเวลาให้ดี เช่น การวางแผนที่ชัดเจน การตั้งเป้าหมายที่เหมาะสม และการไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์ ก็ถือเป็นวิธีหนึ่งที่จะช่วยให้เรารู้สึกว่าเราไม่ได้เสียเวลาไปเปล่า ๆ เราจะสามารถเดินไปข้างหน้าได้อย่างมีพลัง แม้ว่าเวลาจะไม่หยุดเดินก็ตาม สุดท้ายแล้ว เวลาเป็นครูที่ดีที่สุดที่สอนให้เราเรียนรู้ชีวิต แต่ก็เป็นนักฆ่าที่เงียบสงบที่คอยเตือนเราว่าไม่มีเวลาที่จะเสียไปอย่างไร้ค่า ความกลัวเวลาอาจจะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการเติบโตที่ทำให้เรารู้จักค่าของทุกวินาที และรู้จักใช้ชีวิตให้เต็มที่ตามที่ใจเราปรารถนา