ผมขอแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวเกี่ยวกับการให้ใจและการทุ่มเทที่หลายคนอาจเคยเจอเหมือนกัน หลายครั้งเราพยายามใจดีที่สุดกับคนที่เราเห็นว่าคุ้มค่า แต่อาจจะพบว่าความรู้สึกนั้นไม่ถูกตอบแทนหรือไม่ได้รับการให้เกียรติอย่างที่ควรเป็น ช่วงแรกๆ ผมก็ใจดีมาก ถึงขั้นเสียใจและรู้สึกว่าโลกคงโหดร้ายกับเราทำไม แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผมได้เรียนรู้ว่าการ "หัดให้ความทุ่มเท" หรือ "ค.ว.ย" (ความวางใจและยกโทษ) ต้องทำอย่างมีสติและรู้จักวางขอบเขต การให้ใจใครสักคนไม่ควรทำให้เราต้องเสียใจหรือเจ็บปวดมากเกินไป หากใครไม่เห็นค่าหรือไม่มีความรู้สึกตอบแทน การรักษาใจตัวเองเป็นสิ่งสำคัญมาก ผมจึงเลือกที่จะใจดีที่สุดกับคนที่คู่ควรจริงๆ และพร้อมที่จะใจดำบ้างเมื่อเจอคนที่ไม่ใส่ใจหรือทำร้ายจิตใจเรา เพราะนั่นหมายความว่าเราได้เรียนรู้ที่จะรักตัวเองและไม่ยอมเสียใจซ้ำซาก อยากให้ทุกคนลองมองเรื่องนี้ในมุมของการดูแลใจตัวเองเป็นอันดับแรก ก่อนจะให้ใจใครไปสู้กับความรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าและคู่ควรกับสิ่งดีๆ อยู่เสมอ การทำงานกับแอปอย่าง CapCut หรือสร้างสตอรี่นี้ช่วยให้ผมได้ระบายความรู้สึกและจดจำบทเรียนนี้ไว้ในใจ หวังว่าเรื่องราวนี้จะช่วยให้หลายคนที่กำลังเจ็บปวดรู้สึกเข้มแข็งขึ้นและให้คุณค่ากับตัวเองได้มากขึ้นเช่นกัน