ในช่วงเวลาที่ชีวิตไม่เป็นใจเหมือนฝนที่ตกลงมาโดยไม่ทันตั้งตัว เรามักจะรู้สึกท้อแท้และอยากให้ทุกอย่างหยุดลง แต่การเรียนรู้ที่จะยอมรับและหาวิธีรับมือกับความยากลำบากนั้นสำคัญมาก ผมเคยพบกับวันที่ดูเหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้ เหนื่อยล้าและท้อแท้ เหมือนฝนหลั่งไม่หยุด แต่ในวันที่มืดมนเช่นนั้น เหมือนมีร่มเล็กๆ ที่ใครสักคนกางออกมาให้ ความหมายมันไม่ใช่การแก้ปัญหาให้หมดสิ้นไปทันที แต่เป็นการอยู่เคียงข้างและให้กำลังใจในช่วงเวลาที่เราต้องการมากที่สุด เหมือนคำที่บอกว่า “บางทีความรักก็เป็นแบบนั้น ไม่ต้องเข้มแข็งตลอดเวลา” เพราะการได้มีใครสักคนคอยรับฟัง และอยู่เคียงข้างเราในวันที่ฝนตกหนัก ถือเป็นพลังใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เราไม่จำเป็นต้องสู้คนเดียวเสมอไป บางทีมิตรภาพเล็กๆ หรือความใส่ใจง่ายๆ ของคนรอบตัว เป็นร่มที่ช่วยปกป้องใจเราได้ในวันที่เหนื่อยล้า ฉะนั้นอย่าลืมที่จะเปิดใจรับและกลับไปเป็นร่มให้กับคนรอบข้างในวันที่เขาต้องการเช่นกัน การยอมรับความรู้สึกและยอมรับว่าบางครั้งเราอ่อนแอ ถือเป็นการก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ เพราะทุกปัญหาจะคลี่คลายลงได้เมื่อเรามีแรงใจและคนคอยสนับสนุนพร้อมอยู่เคียงข้างเสมอ