ตั้งแต่พาเเม่มาหาหมอ แม่หูไม่ค่อยดี พูดอะไรก็ไม่ค่อยได้ยิน จนแม่เสีย และจนพาพ่อมาโรงบาล ผ่านมากี่ปีๆ ก็เหมือนเดิม เข้าใจว่าเหนื่อย คิดไม่ออกเลยว่าถ้าลูกหลานไม่มาส่ง พ่อแม่เราจะโดนพูดใส่แบบไหนบ้าง บางทีคนแก่ไม่รู้ว่ายื่นเอกสารที่ไหน ตะคอกใส่ก็มีให้เห็นเยอะแยะ #โรงพยาบาล
จากประสบการณ์ที่ได้พาพ่อแม่ไปโรงพยาบาลบ่อยครั้ง ผมเข้าใจดีว่าบรรยากาศที่นั่นมักจะเต็มไปด้วยความกดดันและความเร่งรีบของเจ้าหน้าที่แพทย์และพยาบาล ซึ่งอาจทำให้บางครั้งเกิดความเหวี่ยงอารมณ์ใส่ผู้ป่วยหรือญาติผู้ป่วยได้ แม้จะเป็นเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้นแต่ก็เข้าใจได้ว่าในแต่ละวันเจ้าหน้าที่ต้องรับมือกับงานหนักและผู้คนจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม ผู้สูงอายุที่มารับบริการมักมีความไม่สะดวกหลายอย่าง ทั้งอาการเจ็บป่วย สายตาและการได้ยินที่ลดลง ทำให้บางครั้งการสื่อสารกับเจ้าหน้าที่ไม่ราบรื่น เช่น ไม่รู้ว่าต้องยื่นเอกสารที่ไหน หรือไม่เข้าใจคำแนะนำ ซึ่งอาจถูกเข้าใจผิดและได้รับท่าทีไม่ดีจากเจ้าหน้าที่ได้ง่ายขึ้น สิ่งที่พบและอยากเสนอแนะ คือความสำคัญของความอดทนและการให้ความเคารพตั้งแต่เจ้าหน้าที่ไปจนถึงผู้ป่วยและญาติ เพียงแค่คำพูดและท่าทีที่ใจเย็น สุภาพ ก็สามารถช่วยให้ผู้ป่วยรู้สึกปลอดภัยและสบายใจมากขึ้น อีกทั้งควรมีการเพิ่มช่องทางการช่วยเหลือ เช่น เจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวก หรือเจ้าหน้าที่คอยให้คำแนะนำเกี่ยวกับการยื่นเอกสารและขั้นตอนการรักษาอย่างชัดเจน ประสบการณ์ตรงที่พบยังสะท้อนให้เห็นว่า การดูแลผู้สูงอายุในโรงพยาบาลไม่ควรเป็นเพียงแค่การรักษาทางการแพทย์เท่านั้น แต่ต้องรวมถึงการให้ความเข้าใจและความเคารพในฐานะมนุษย์ที่เปราะบาง ทุกคนที่เกี่ยวข้องควรนึกถึงหากเป็นพ่อแม่หรือตัวเอง หากได้รับการดูแลแบบนั้น จะเป็นอย่างไรบ้าง การสร้างบรรยากาศที่ดีในโรงพยาบาลจึงเป็นเรื่องที่ควรใส่ใจอย่างมาก