การเป็นคนไกลบ้านนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะเมื่อเราเห็นพ่อแม่หรือผู้ใหญ่ที่รักสุขภาพแย่ลงทุกวัน ในฐานะคนที่ต้องออกไปทำงานหรือเรียนรู้ในที่อื่น ความรู้สึกคิดถึงบ้านและครอบครัวยิ่งทวีคูณขึ้นทุกวัน ผมเองก็ผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกท้อและเสียใจกับความล่าช้าในการบรรลุเป้าหมาย แต่ทุกครั้งที่เห็นภาพน้ำตาที่พ่อแม่พยายามอดทน ผมก็ยิ่งมีกำลังใจที่จะสู้ต่อไป การทำงานหนักและการรักษาความสัมพันธ์กับครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้ผมไม่ลืมที่มาของตัวเอง สำหรับคนที่กำลังดิ้นรนเหมือนผม ขอแนะนำให้ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่ทำได้จริงในแต่ละวัน และอย่าลืมส่งกำลังใจให้คนที่รักอยู่เสมอ เพราะความสำเร็จไม่ได้มาเพียงลำพัง แต่ต้องอาศัยความอดทนและความรักจากคนรอบข้างด้วย สุดท้ายนี้ อยากให้ทุกคนที่กำลังไล่ตามความฝัน รู้ว่าความสำเร็จไม่ใช่แค่เรื่องของตัวเอง แต่ยังเป็นรอยยิ้มและสุขภาพดีของครอบครัวที่เรารักที่สุดด้วย