ย้อนความหลังกับกล้อง Canon PowerShot G11 ในความทรงจำ
พออายุมากขึ้น เราจะรู้เองว่า……….
“กล้องที่ดีที่สุด คือกล้องที่สามารถบันทึกความทรงจำดีๆของเราไว้ได้“
มันอาจไม่ใช้กล้องที่ดีที่สุด ภาพไม่คม โฟกัสก็ช้า แต่ทุกครั้งที่เรากลับไปเปิดรูปนั้นดู เราจะย้อนนึกถึงบรรยากาศของสถานที่ รวมไปถึงความรู้สึกของต้วเองในวันที่ถ่ายรูปภาพนั้น
ปัจจุบันกล้องตัวนี้พังไปแล้ว ก็ยังคิดถ ึงมันเสมอ ทั้งรูปทรงของกล้องที่อ้วนๆ ป้อมๆ เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งในยุคนั้นให้ฟิลเหมือนถือกล้องคอมแพคที่ดูโปรขึ้นไปอีก นับว่าเป็นกล้องที่สอนอะไรหลายๆอย่างให้ผมในตอนนั้นเลยครับ
การตั้งค่าของกล้อง G11 ถ้าเป็นกล้องคอมแพคที่มีเซ็นเซอร์เล็ก ผมมักจะใช้โหมด P และ Auto iso เลยครับ ไม่ต้องคิดอะไรมากจัดองค์ประกอบของภาพก่อน จากนั้นกดชัตเตอร์ลงครึ่งนึงเพื่อโฟกัส แล้วกดถ่ายเลย ตรงตามคอนเซ็ป Point and Shoot ส่วนถ้าถ่ายดอกไม้ระยะใกล้ๆอย่าลืมกดปุ่มโหมด Macro จะทำให้โฟกัสเข้าเป้า
📌ข้อแนะนำเพิ่มเติม
- เซ็นเซอร์ CCD 1/1.7“ ความละเอียด 10 ล้านพิกเซล ให้โทนภาพนุ่มนวลสีสันสดใส ถ่ายคนก็ได้ ถ่ายธรรมชาติก็ดีเพียงพอสำหรับลงในโซเชียล แต่ไม่ควร Crop ภาพหนักๆเพราะจะทำให้ภาพไม่ชัด
- ระยะเลนส์ 28-140mm ซูมเข้าซูมออกสนุก จอ LCD พับหมุนได้ ตัวกล้อ งมีกันสั่น แฟลชในตัว และยังถ่ายไฟล์ Raw ได้อีก เรียกได้ว่ามีฟังก์ชันให้ปรับได้หลายอย่างเทียบกับกล้อง Dslr ในยุคนั้น
- ถ้าจะหามาใช้ในตอนนี้ สภาพดีๆน่าจะหายากและมีราคาสูงเพราะกล้องเปิดตัวในปี 2009
- การใช้กล้องเก่าควรใจเย็นๆ กดชัตเตอร์ลงครึ่งนึงให้โฟกัสก่อน แล้วค่อยกดชัตเตอร์ลงสุดเพื่อถ่ายภาพ
- ถ่ายในที่แสงน้อย noise เยอะมากตามเทคโนโลยียุคนั้น
#โตขึ้นจึงรู้ว่า #canong11 #รีวิวกล้องดิจิตอล #กล้องดิจิตอล #กล้องคอมแพค
ผมเคยใช้ Canon PowerShot G11 เป็นกล้องคู่ใจในช่วงเวลาหนึ่ง และมันก็ช่วยให้ผมเข้าใจการถ่ายภาพได้ลึกซึ้งขึ้นมากกว่าที่คิด กล้องตัวนี้ไม่ได้เน้นความละเอียดสูงสุดหรือระบบโฟกัสที่เร็วระเบิด แต่กลับเติมเต็มความทรงจำผ่านภาพถ่ายที่ดูมีชีวิตและอบอุ่นเสมอ ด้วยเซ็นเซอร์ CCD ขนาด 1/1.7 นิ้วและความละเอียด 10 ล้านพิกเซล ทำให้ภาพออกมาโทนนุ่มนวล สีสันสดใส เหมาะมากกับการถ่ายภาพบุคคลหรือวิวธรรมชาติในแสงธรรมชาติ แม้บางครั้งถ่ายในที่แสงน้อย noise จะเพิ่มขึ้นบ้าง แต่ก็ไม่ได้เสียอารมณ์ในการถ่ายภาพ ที่ชอบที่สุดคือโหมด P ที่ช่วยให้การถ่ายภาพง่ายและรวดเร็วมาก ผมแค่จัดองค์ประกอบภาพให้ดี กดชัตเตอร์ลงครึ่งหนึ่งเพื่อโฟกัส แล้วก็กดเต็มเพื่อบันทึกภาพตามคอนเซ็ปต์ Point and Shoot ส่วนโหมด Macro ก็ช่วยให้ถ่ายดอกไม้หรือวัตถุระยะใกล้ได้คมชัดขึ้นอย่างมาก กล้องยังมาพร้อมระยะเลนส์ 28-140mm ที่ซูมได้อย่างสนุกสนาน บวกกับจอ LCD พับหมุนได้ ทำให้ถ่ายภาพได้หลากหลายมุมตามต้องการ มีกันสั่นและแฟลชในตัว รวมถึงสามารถถ่ายไฟล์ RAW ได้ ซึ่งถือว่าลงตัวมากสำหรับกล้องคอมแพคในยุคนั้น ถึงแม้กล้องรุ่นนี้จะออกมาตั้งแต่ปี 2009 และปัจจุบันหาสภาพดีๆ ได้ยาก กับราคาที่ค่อนข้างสูงในตลาดมือสอง แต่สำหรับผมมันคือกล้องที่เต็มไปด้วยความทรงจำและคุ้มค่าทุกการใช้งาน ที่สำคัญคือถ่ายภาพด้วยความใจเย็น กดชัตเตอร์ลงครึ่งหนึ่งเพื่อโฟกัสก่อน จะช่วยให้ได้ภาพที่คมชัดและน่าพึงพอใจกว่า สุดท้าย แม้เทคโนโลยีของกล้องในปัจจุบันจะก้าวหน้ากว่า แต่ประสบการณ์ในการใช้ Canon PowerShot G11 สอนให้ผมรู้ว่า “กล้องที่ดีที่สุด คือกล้องที่ถ่ายภาพแล้วทำให้เรารู้สึกดี” และภาพถ่ายเหล่านั้นยังคงอยู่เป็นความทรงจำที่ล้ำค่าเสมอ
เท่าไหร่คะ