เล่าเรื่องที่ ไม่สบายใจคนละ 1 เรื่อง
ชวยมาแชร์ และอยากจะขอใช้พื้นที่ตรงนี้มาแชร์เรื่องหนึ่งที่ออยนอนคิดมาหลายคืน เรื่องที่ว่านี้คือ “เมื่อเราอายุมากขึ้น มาตรฐานการใช้ชีวิตเราดันสูงขึ้น... แต่ใจกลับมีความสุขน้อยลง” พี่ๆเพื่อนๆ เป็นเหมือนกันไหมคะ?!
ลองย้อนกลับไปตอนอายุ 20 กว่าๆ นะ จำได้ว่า เรากินอะไรก็ได้ จะส้มตำข้างทาง ก๋วยเตี๋ยวเรือปากซอย ราคาหลักสิบแต่ความอร่อยนี่ระดับมิชลิน นอนที่ไหนก็ได้ โรงแรมจิ้งหรีดตอนแบกเป้เที่ยวก็หลับสบาย เสื้อผ้าชุดละไม่กี่ร้อยก็ใส่แล้วมั่นใจ ชีวิตมัน "ง่าย" ไปหมด แต่พอตัดภาพมาที่ตอนนี้... ในวัย 40+ ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปหน้ามือเป็นหลังมือเลย ความสุขเดิมๆ หายไป
ตอนนี้มาตรฐานการใช้ชีวิตเรามัน "สูง" ขึ้นอย่างไม่รู้ตัว อาหารที่จะกินต้องเลือกแล้วเลือกอีก ต้องสะอาด ต้องดีต่อสุขภาพ ต้องเป็นร้านที่มีบรรยากาศโอเค จ่ายเงินหลักพันเพื่อ "คุณภาพ" ที่เราคิดว่าคู่ควร การเดินทางก็ต้องสะดวกสบาย ที่อยู่อาศัยก็ต้องอยู่ในทำเลที่ดีขึ้น และเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายก็ต้องเป็นแบรนด์บ้าง ต้องมีความภูมิฐานและดูดี
ฟังดูเหมือนชีวิตมันดีขึ้นใช่ไหมคะ? มีเงินเยอะขึ้น มีสถานะทางสังคมดีขึ้น แต่ความจริงที่แฝงอ ยู่คืออะไร? คือ "ความกดดันค่ะ“ เรากดดันตัวเองมาตลอด เพราะมาตรฐานที่สูงขึ้นนี้มันมาพร้อมกับภาระที่หนักอึ้ง เราต้องหาเงินให้ได้มากขึ้นเพื่อรักษาระดับชีวิตนี้ไว้ ต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อผ่อนบ้าน ผ่อนรถ จนบางครั้งเราลืมที่จะ "สนุก" กับการมีชีวิตอยู่ เรามัวแต่วิ่งตาม "ความสมบูรณ์แบบ" ที่เราสร้างขึ้นมาเอง
ที่น่าเจ็บใจที่สุดคือความสุขเล็กๆ ที่เราเคยมีในอดีต มันถูกความ "เรื่องเยอะ" ของเรากลืนหายไปหมดสิ้น เราไม่สามารถกินอาหารข้างทางแล้วมีความสุขได้เหมือนเดิม เราต้องการ "มาตรฐาน" มาการันตีความพึงพอใจตลอดเวลา ทำให้บางครั้งเรามองข้ามความงามและความสุขที่อยู่รอบตัวไปอย่างน่าเสียดายเลยจริงๆ ค่ะ
งมานั่งทบทวนตัวเองว่า "มา ตรฐาน" ที่เรายึดติดอยู่นี้มันทำให้ชีวิตเรามีความสุขจริงๆ หรือเป็นเพียงแค่ "กรงขัง" ที่เราสร้างขึ้นมาเพื่อขังตัวเอง? เราต้องเริ่ม "ปล่อยวาง" บ้าง ลดมาตรฐานในบางเรื่องลง แล้วลองกลับไปหาความสุขจากสิ่งง่ายๆ ในชีวิตอีกครั้ง ลดความ "เรื่องเยอะ" ลงมาบ้างเท่านั้นเอง
#เล่าเรื่องตัวเอง #40บวกเล่นlemon8 #40บวกชวนคุย #40ยังแจ๋ว #แชร์ประสบการณ์
จากประสบการณ์ตรงของคนที่เข้าสู่วัย 40+ เหมือนกับบทความนี้ ฉันพบว่าการเลือกใช้ชีวิตด้วยมาตรฐานที่สูงขึ้นนั้น นำมาซึ่งความกดดันและความเครียดที่ไม่ได้มองเห็นได้ทันทีในตอนแรก เช่นเดียวกับที่ผู้เขียนเล่าไว้ว่า ยิ่งเรามีความต้องการด้านคุณภาพชีวิตมากขึ้น หรือต้องการความสะดวกสบายและความมั่นคงทางสังคม เราก็มักจะเผชิญภาระหนักที่ทำให้เราลืมสนุกกับชีวิตประจำวันไป ฉันเริ่มรู้สึกว่าการปล่อยวางมาตรฐานบางเรื่องเป็นสิ่งสำคัญ อย่างเช่นเมื่อก่อนฉันเคยยึดติดกับการกินอาหารต้องแพง หรือสถานที่ต้องหรูเท่านั้น แต่พอได้กลับมาเปิดใจลองรับประทานอาหารข้างทางที่เคยทำให้ฉันมีความสุขในวัยเด็กอีกครั้ง ฉันก็ได้พบว่ารสชาติและความสุขเล็กๆ นั้นกลับมาเติมเต็มจิตใจได้อย่างไม่น่าเชื่อ นอกจากนี้ การไม่กดดันตัวเองมากเกินไปในเรื่องการแต่งกายหรือพักผ่อนก็ช่วยทำให้จิตใจเบาลง ฉันพยายามเลือกเสื้อผ้าที่ใส่สบายและเหมาะสมแทนที่จะยึดติดกับแบรนด์ที่ดูราคาแพง เพื่อช่วยลดความเครียดและใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขยิ่งขึ้น เทคนิคที่ฉันใช้ได้ผลดีก็คือการทำสมาธิและการออกกำลังกายเบาๆ เป็นประจำ เพื่อช่วยลดความกดดันทางใจและเปิดโอกาสให้เราได้สัมผัสความสุขจากปัจจุบันมากขึ้น อีกทั้งยังเป็นการดูแลสุขภาพที่ดีควบคู่ไปด้วย สุดท้าย ฉันอยากแนะนำว่าให้ลองนึกถึงสิ่งที่เคยทำให้คุณรู้สึกดีใจและสบายใจในวัยเด็ก หรือช่วงเวลาที่ชีวิตยังไม่ซับซ้อน เพียงแค่ลองหยุดพัก ปรับมาตรฐานในบางเรื่อง และใส่ใจสิ่งรอบตัวในแบบง่ายๆ ก็อาจช่วยคืนความสุขที่เคยหล่นหายกลับคืนมาได้จริงๆ นี่คือเรื่องราวจากชีวิตจริงที่จะช่วยให้ใครที่กำลังประสบปัญหาความสุขน้อยในวัย 40+ ได้เห็นภาพและแรงบันดาลใจอีกครั้งว่า "ความสุขที่แท้จริง บางครั้งไม่ได้มาจากความสมบูรณ์แบบ แต่เกิดจากการปล่อยวางและเข้าใจตัวเอง"
เรื่องมาตรฐานการใช้ชีวิตไม่ค่อยมีปัญหา😂 แต่พออายุเพิ่มขึ้น มีความกังวลเกี่ยวกับการเงิน และการงานมากกว่า รู้สึกความมั่นคงน้อยลง🥺