แนะนำนิยายวาย

เรื่อง ทะลุมิติมาเป็นผัวมาเฟีย

#มาแล้วค่ะห้ามพลาดเด็ดขาด

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อแม่ทัพหนุ่มแห่งยุคโบราณต้องทะลุมิติมาอยู่กับมาเฟีย

แต่อยู่มาวันนี้น้องสาวมาเฟียเกิดชอบพอในตัวของท่านแม่ทัพเลยคิดวางแผนพาขึ้นเตียง แต่คราวนี้ใครจะเป็นโชคดี....

ตัวอย่าง

วันเกิดเซียวเหยา

โรงแรมหรูใจกลางเมืองถูกประดับด้วยแสงไฟระยิบระยับ เสียงดนตรีคลอเบา ๆ ผสมกับเสียงพูดคุยของแขกที่มาร่วมงาน บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและหรูหรา สมกับเป็นงานวันเกิดของ

"เซียวเหยา" น้องสาวของประธานกลุ่มเซียว

ภายในห้องจัดเลี้ยงตกแต่งด้วยดอกไม้สีขาวและทอง โต๊ะอาหารเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ทุกอย่างถูกจัดเตรียมอย่างพิถีพิถันโดยฝีมือของเซียวหรานเองที่ออกแบบและสั่งออแกไนซ์ทำขึ้น

เซียวเหยาในชุดเดรสยาวสีฟ้าอ่อนยืนอยู่กลางห้อง ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสดใสเมื่อเห็นแขกทยอยเข้ามา เธอหันไปมองพี่ชายที่ยืนอยู่ไม่ไกล ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสุข

"พี่ใหญ่ ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่มีพี่ งานนี้คงไม่สวยขนาดนี้แน่"

"แค่เห็นเธอชอบพี่ก็ดีใจ" น้ำเสียงเรียบแต่แฝงความอ่อนโยนที่ไม่ค่อยมีใครได้ยินจากเขา

แขกที่ถูกเชิญมาก็ล้วนเป็นคนของเครือข่ายกลุ่มเซียวทั้งนั้น และยังมีเพื่อนๆ ของเจ้าของงานวันเกิดสุดหรูนี่อีก

ส่วนมู่เฉินเขาก็มาในงานด้วยเช่นกัน ชายหนุ่มในชุดสูทเข้มความโดดเด่นไม่ต่างจากเซียวหรานแม้แต่น้อย

"พี่เฉินพี่กินอะไรหรือยัง" เซียวเหยาสาวเท้ามาหาเขา พร้อมเอ่ยประโยคคำถาม

"ข้าไม่หิวหรอก"

"ได้ไงละ อาหารที่นี่อร่อยทั้งนั้นนะ เอางี้เดี๋ยวฉันจะไปหยิบมาให้พี่แล้วกัน"

ดูเหมือนเธอจะเทคแคร์เขามาก ส่วนมู่เฉินเขาก็ยิ้มหวานออกมาบางครั้งมันก็อดที่จะนึกถึงคนทางไกลไม่ได้เสียจริง

ระหว่างที่เซียวเหยาเดินไปหยิบอาหาร เซียวหรานก็หันหน้ามามองบอดี้การ์ดส่วนตัว จากนั้นก็พูดขึ้นแต่น้ำเสียงก็พอบ่งบอกได้ว่าเขาไม่พอใจมาก

"อยากกินทำไมไม่ไปหยิบเอง ทำไมต้องให้เซียวเหยาเดินไปหยิบ"

"ข้าบอกที่ไหนว่าข้าอยากกิน น้องสาวเจ้าอยากให้ข้ากิน นางก็เลยเดินไปหยิบ มันก็แค่นั้น"

พอได้ยินคำพูดของมู่เฉิน เซียวหรานก็ยกไวน์ขึ้นมาดื่มทันที แววตาของเขาเหมือนจะโกรธมู่เฉินมากเหมือนจะไม่พอใจมากที่มู่เฉินทำตัวให้น้องสาวตัวเองสนใจอยู่ร่ำไป

แต่ระหว่างนั้นตระกูลซงที่เป็นหุ้นส่วนของเซียวหรานก็เดินเข้ามาภายในงาน

"คุณเซียว ไม่ได้เจอกันสักพักสบายดีนะครับ"

ซงอวี่เอ่ยทักเสียงใส เขามาพร้อมน้องสาว ที่ชื่อ ซงเหนียน

เมื่อทั้งคู่มาหยุดยืนต่อหน้าเซียวหราน แผ่หลาหนียนก็เริ่มโปรยเสน่ห์เล่ห์กลให้คุณชายเซียวทันที

"พี่เซียวช่วงนี้งานยุ่งหรือคะ ทำไมไม่แวะที่บริษัทบ้างละ"

"ครับ งานยุ่งน่ะ"

เซียวหรานตอบออกมาเสียงนุ่ม เพราะตระกูลแผ่หลาร่วมธุรกิจกับกลุ่มเซียวมานาน ถือว่าเป็นพันธมิตรที่ดีมาโดยตลอด

ระหว่างที่ทุกคนยืนสนทนากันอยู่ เซียวเหยาก็ถือถาดขนมเล็กๆ มาให้มู่เฉิน และเป็นจังหวะที่มู่เฉินได้ถามบ้าง

"คนที่พึ่งมาใหม่ ดูจะสนิทกับเซียวหรานมากนะ" มู่เฉินพยายามจะพูดให้เป็นธรรมดามากที่สุด และเมื่อเซียวเหยาได้ยินแบบนั้นเธอก็หันไปมองและเห็นสองพี่น้องตระกูลซงยืนอยู่ไม่ไกลจากตัวเองนัก

"อ้อ...เขาเป็นหุ้นส่วนของเรา ส่วนซงเหนียนเธอชอบพี่ใหญ่มาสักพักแล้ว แต่พี่ใหญ่ไม่ตกลงสักที"

"แบบนี้นี่เอง"

"ช่างเถอะๆ พี่เฉินพี่ดื่มอะไรหน่อยไหม ที่นี่มีน้ำอร่อยเยอะนะ"

พอพูดจบบริกรก็ถือถาดเครื่องดื่มผ่านมา เซียวเหยาเรียกให้หยุดก่อนที่เธอจะหยิบแก้วทรงสูงมีน้ำสีสวยครึ่งแก้วส่งให้มู่เฉิน

"ดื่มก่อนไหม ลองดู"

มู่เฉินรีบกระดกลงคอ รสชาติเย็นสดชื่นแต่แอบติดขมนิดๆ แต่มันรู้สึกหอมเหมือนดอกไม้ ได้ลองแก้วหนึ่งก็เหมือนจะติดใจอยู่บ้าง

"พี่ดูแลตัวเองก่อนนะ ฉันจะไปรับแขกตรงนั้น"

"ไปเถอะ"

แค่แว็บตาเดียวเซียวหรานก็หายไปแล้ว มู่เฉินรีบกวาดสายตาหากลัวว่าตัวเองจะทำงานผิดพลาด เมื่อเห็นว่าเซียวหรานถูกสาวควงเดินไปข้างหน้าก็พูดกับตัวเองเบาๆ

"เซียวหราน สาวข้างกายเจ้าก็งามไม่ใช่น้อยนี่"

พูดจบเขาก็ยิ้ม และมันก็เป็นจังหวะที่บริกรเดินถือถาดเครื่องดื่มเดินผ่าน ทำให้มู่เฉินนึกครึ้มเลยหยิบขึ้นมาดื่มอีกหลายแก้ว

ทว่าคนที่ยืนยิ้มไกลๆ ก็คือเซียวเหยา

เซียวหรานเขาเดินมาคุยกับแขกในงาน ข้างกายก็คือซงเหยียน ซงเหยียนพยายามทำตัวให้เซียวหรานสนใจที่สุด แต่สายตาของเซียวหรานดันมองมาที่บอดี้การ์ดส่วนตัว กลัวว่ามู่เฉินจะหลุดทำสิ่งแปลกๆ จนตัวเองต้องขายหน้า

และสิ่งที่เขาเห็นก็คือ อยู่ๆ มู่เแผ่หลาเดินออกจากงาน ร่างกายของเขาโอนเอนเล็กน้อย หากจะให้เดาก็คงจะเมาคอกเทลเป็นแน่

"ซงเหยียนฉันมีธุระนิดหน่อย เธออยู่ที่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวฉันมา"

เซียวหรานบอกชินเหยียนแบบนั้นก็เร่งเท้าออกไปทางประตูเข้างาน สายตาของเซียวหรานวิ่งไล่หลังของมู่เฉินไป และก็เห็นว่าตอนนี้มีคนกำลังจะพาเขาไปที่ไหนสักแห่ง

"เดี๋ยว พวกแกจะพาเขาไปไหน"

เซียวหรานโพล่งเสียงขึ้น พลางมองใบหน้าหล่อของมู่เฉิน ตอนนี้ใบหน้าของเขาแดงระเรื่อเหมือนคนไม่มีสติ และตอนนั้นเองน้องสาวตัวดีก็เดินออกมา

"พี่เซียว พี่ออกมาทำอะไรที่นี่"

แค่เห็นสภาพของมู่เฉิน เซียวหรานก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็นฝีมือน้องสาวตัวเอง เซียวเหยาเคยถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กอยากได้อะไรก็ต้องได้ แต่นี่มู่เฉินเป็นคนซึ่งเซียวหรานไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นแน่

"เธออยากได้อะไรพี่ก็หาให้ ทำไมถึงทำแบบนี้"

"แต่หนูอยากได้เขานี่ ไม่รู้ละวันนี้พี่เฉินต้องเป็นของหนู"

"ไม่ได้!!" เซียวหรานโพล่งขึ้นเสียงแข็ง จนเซียวเหยาสะดุ้ง ดูจากสายตาแล้วเซียวหรานไม่ยอมแน่ๆ

"ข้าร้อน..." เซียวหราแผ่หลาเหวี่ยงใบหน้าไปทางมู่เฉินจากนั้นก็ออกคำสั่งทันที

"เอาเขาเข้าไปในห้อง"

"ครับคุณเซียว"

"ส่วนเธอกลับเข้าไปในงาน พี่ไม่ยอมให้เธอทำตัวเหลวไหลแน่"

"ฉันเกลียดพี่" เซียวเหยากระแทกสนรองเท้าลงที่พื้นจนดังก้อง ก่อนที่เธอจะหันหลังแล้วเดินเข้าไปในงานของตัวเอง

มู่เฉินถูกพามายังห้องรับรอง เขานอนแผ่หลาบนเตียงกว้างโดยมีเซียวหรานยืนมองอยู่

"พวกแกออกไปได้แล้ว" เซียวหรานหันมาสั่งลูกน้อง

เมื่อทุกคนออกไปแล้วเขาก็ขยับเท้าเดินไปใกล้ขอบเตียงโน้มใบหน้าลงไป พร้อมฝ่ามือตบไปที่ใบหน้าของมู่เฉินเบาๆ หลายที

"มู่เฉิน นายได้สติหรือเปล่าเนี่ย มู่เฉิน ไหนคุยว่าเก่งนักเก่งหนาไงวะ พลาดท่าให้เซียวเหยาจนได้"

"ข้าร้อนเหลือเกิน ช่วยข้าด้วย"

อ่านได้ที่ รี๊ดเอไรท์

ธัญวลัย

MEB จัดโปS

#นิยายวายจีนโบราณ #ป้ายยากับlemon8 #นิยายวายreadawrite