จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเข้าใจความรู้สึกที่อยากมีใครสักคนดูแลและรัก แต่อุปสรรคสำคัญคือคนที่เราชอบหรือหวังจะดูแลกลับไม่เอา อยากจะบอกว่าความรักไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสมหวังทุกครั้ง บางครั้งเราอาจรู้สึกเหมือนถูกตรึงอยู่ในสถานะที่เหมือนตำรวจที่ต้องรับผิดชอบหนักๆ แต่ไม่มีอำนาจเต็มที่เหมือนตำรวจตัวจริง การโดนปฏิเสธในเรื่องความรักเป็นเรื่องที่เจ็บปวด แต่ก็เป็นโอกาสให้เราได้เรียนรู้และเติบโต ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกเศร้าและหดหู่ จนกว่าจะเข้าใจว่าการรักตัวเองและพร้อมที่จะเป็นคนที่ดีขึ้นก่อน เป็นสิ่งสำคัญที่สุด หากเรามั่นใจและรักตัวเราเองก่อน อะไรๆ ก็จะตามมาเอง นอกจากนี้ ผมยังพบว่าเปิดใจพูดคุยกับเพื่อนหรือคนรอบข้าง ช่วยคลายความเหงาและสร้างกำลังใจได้ดีมาก การแชร์เรื่องราว ความรู้สึกกับผู้อื่นทำให้เรารู้ว่าไม่ได้อยู่คนเดียว หลายคนผ่านความรู้สึกแบบเดียวกันนี้อยู่ สุดท้ายนี้ ผมขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังรู้สึกเหมือนกับบทความนี้ อย่ายอมแพ้กับความรักและความหวัง สักวันหนึ่งคุณจะเจอคนที่ใช่ ที่พร้อมจะดูแลและรับฟังคุณจริงๆ และไม่ว่าชีวิตจะเหมือนตำรวจหรือไม่ สิ่งที่สำคัญคือความสุขและความสงบในใจของตัวเราเอง