จากประสบการณ์และการติดตามข่าวสารความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ผมพบว่าการโจมตีโรงกลั่นน้ำทะเลไม่เพียงแต่เป็นการทำลายโครงสร้างพื้นฐานแต่ยังส่งผลสะเทือนแรงต่อความเป็นอยู่ของประชาชนในหลายประเทศอย่างมาก เนื่องจาก น้ำจืดจากโรงกลั่นถือว่าเป็นทรัพยากรสำคัญที่ขาดไม่ได้ในภูมิภาคซึ่งมีสภาพภูมิอากาศร้อนและแห้งแล้ง การตัดเส้นเลือดใหญ่เช่นนี้เทียบได้กับการทำลายห่วงโซ่ชีวิตของคนในพื้นที่ เพราะประชาชนและภาคอุตสาหกรรมต้องพึ่งพาการผลิตน้ำจืดจากโรงกลั่นอย่างเต็มที่ ถ้าเกิดเหตุโจมตีจริง ความขาดแคลนน้ำจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว กระทบในหลายระดับตั้งแต่การบริโภคประจำวันจนถึงการขยายตัวของเศรษฐกิจและการผลิตไฟฟ้า นอกจากอิหร่านที่ถูกคาดการณ์ว่าจะเป็นผู้ลงมือ อย่าลืมว่าสถานการณ์ภูมิรัฐศาสตร์ในตะวันออกกลางมักซับซ้อน และมีหลายฝ่ายที่มีผลประโยชน์ทับซ้อนกัน การจับตาและเตรียมพร้อมของหลายประเทศถือเป็นสิ่งจำเป็น เพราะความตึงเครียดนี้อาจลุกลามกลายเป็นความขัดแย้งที่กว้างขวางยิ่งขึ้น ในมุมของผม มองว่าการใช้เป้าหมายโครงสร้างพื้นฐานน้ำทะเลเป็นกลยุทธ์การทำสงครามชิ้นสำคัญเพราะไม่สามารถทดแทนได้ทันที ทำให้ทั้งฝ่ายโจมตีและฝ่ายถูกโจมติต้องพิจารณาผลกระทบที่แท้จริงอย่างรอบคอบ เพื่อไม่ให้สถานการณ์บานปลายจนกระทบชีวิตและความมั่นคงของภูมิภาคนี้อย่างถาวร