กระติบข้าวเหนียวเป็นสิ่งที่ทรงคุณค่าในความทรงจำของหลายคนโดยเฉพาะในชนบทของประเทศไทย อย่างเช่นที่จังหวัดเลยซึ่งเป็นแหล่งที่นิยมข้าวเหนียว กระติบข้าวเหนียวไม่ใช่แค่ภาชนะใส่อาหาร แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของความอบอุ่นและความรักที่แม่มอบให้ลูกเมื่อเตรียมอาหารไปโรงเรียน ในยุคก่อนที่โรงเรียนส่วนใหญ่ยังไม่มีโรงอาหารเด็กๆ ต้องพกข้าวเหนียวใส่กระติบไปกินเองในตอนกลางวัน ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเรื่องธรรมดาแต่จริงๆ แล้วมันเป็นความทรงจำที่ยากจะลืม เพราะกระติบข้าวเหนียวเต็มไปด้วยความรู้สึกของการดูแลเอาใจใส่กันในครอบครัว ยายทวดที่เก็บรักษากระติบนี้ไว้กว่า 30 ปี นั้น สื่อถึงวิถีชีวิตและประเพณีที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น การเก็บกระติบข้าวเหนียวจึงเสมือนเก็บรักษาความทรงจำและภูมิปัญญาท้องถิ่นไว้ให้ลูกหลานได้รู้จักและภูมิใจในรากเหง้าของตน แม้ในปัจจุบัน โรงเรียนหลายแห่งจะมีโรงอาหารและสะดวกสบายมากขึ้น แต่วัฒนธรรมการห่อข้าวเหนียวในกระติบก็ยังได้รับการอนุรักษ์และหยิบยกมาเล่าเรื่องอย่างอบอุ่นในครอบครัว สิ่งนี้ช่วยสร้างความผูกพัน และสืบสานความรักที่ส่งต่อจากแม่สู่ลูกอย่างไม่ขาดสาย จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้รับอาหารจากแม่ในกระติบข้าวเหนียวเป็นเหมือนรางวัลใจ ทุกครั้งที่เปิดกระติบจะรู้สึกถึงรสชาติของความรักและกำลังใจ กล่าวได้ว่ากระติบข้าวเหนียวไม่เพียงแต่เป็นภาชนะใส่อาหารเท่านั้น แต่เป็นหัวใจหนึ่งของวัฒนธรรมและความผูกพันในครอบครัวที่ยังส่งต่อไม่รู้จบ