ประสบการณ์ส่วนตัวในการติดตามการเมืองไทยพบว่า การหาเสียงด้วยการปลุกระดมให้เลือกพรรคที่ "รักชาติ" หรือ "ชังชาติ" เป็นหนึ่งในวิธีที่สร้างกระแสและแบ่งขั้วทางความคิดของประชาชนอย่างชัดเจน การนำเสนอประเด็นนี้มักจะมีผลกระทบต่อภาพรวมของสังคมและการเลือกตั้ง เนื่องจากทำให้ผู้ลงคะแนนเสียงรู้สึกถูกกดดันให้ต้องเลือกข้างอย่างชัดเจน จากการดูข่าวและเหตุการณ์จริง รวมถึงคำพูดของนักการเมืองชื่อดังอย่าง พิพัฒน์ รัชกิจประการ และอนุทิน ชาญวีรกูล กลยุทธ์หาเสียงแบบนี้มักจะมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างความเชื่อมั่นของฐานเสียงบางกลุ่ม และใช้ประเด็นเรื่องความรักชาติเป็นเครื่องมือทางการเมือง ทำให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางในสังคม อย่างไรก็ตาม เมื่อมองในมุมของประชาชนทั่วไป การถูกบังคับให้เลือกว่ารักชาติหรือไม่รักชาติอาจสร้างความกดดันและความขัดแย้งในครอบครัวหรือกลุ่มเพื่อน อีกทั้งยังอาจทำให้การเมืองมีความเป็นขั้วมากขึ้นจนทำให้การรับฟังความเห็นที่แตกต่างกันลดลง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่ากังวลสำหรับสังคมประชาธิปไตย จึงอยากเสนอแง่มุมหนึ่งว่า การเลือกตั้งที่ดี ควรเน้นการพูดคุยและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่สร้างสรรค์ แทนการชักจูงด้วยอารมณ์ความรักหรือเกลียดความเป็นชาติ เพื่อให้ประชาชนได้ตัดสินใจด้วยข้อมูลที่ถูกต้องและครอบคลุม ไม่ใช่เพียงแค่การเลือกข้างที่ถูกกล่าวหาว่ารักหรือชังชาติเท่านั้น ทั้งนี้จากประสบการณ์ส่วนตัว การติดตามฟังและวิเคราะห์ท่าทีของแต่ละพรรคที่ใช้ประเด็นรักชาติก็ทำให้เห็นว่าบางครั้งความหมายของ "รักชาติ" นั้นถูกตีความหรือใช้ในทางการเมืองจนคลุมเครือ การเลือกพรรคการเมืองจึงควรพิจารณาจากนโยบายที่จับต้องได้และความตั้งใจจริงในการพัฒนาประเทศมากกว่าแค่คำพูดหรือป้ายหาเสียงที่ปลุกให้เกิดความรู้สึกแบ่งฝักแบ่งฝ่ายอย่างเดียว