จากข่าวที่ 12 อรหันต์ได้รับตำแหน่งที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรีศุภจีสุธรรมพันธุ์ โดยไม่มีค่าตอบแทน ทำให้หลายคนสงสัยในบทบาทและนิยามของที่ปรึกษาที่มีความสำคัญในเชิงยุทธศาสตร์การเมืองและสังคมจริงๆ ประสบการณ์ส่วนตัวเรียนรู้ว่า การทำงานในฐานะที่ปรึกษาโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนทางการเงิน มีคุณค่าทั้งในแง่ความร่วมมือและความโปร่งใสในการบริหารงาน กระบวนการสลายความขัดแย้งของกลุ่มการเมืองและสีเสื้อที่เคยเป็นปัญหาสังคม เป็นประเด็นที่หลายฝ่ายจับตามอง เพราะต้องอาศัยความร่วมมือและความเข้าใจระหว่างหลากหลายกลุ่มเพื่อความสงบสุขของประเทศ ซึ่ง 12 อรหันต์นี้น่าจะเป็นกลไกสำคัญที่สามารถเชื่อมโยงแนวคิดและข้อเสนอแนะจากทุกภาคส่วนอย่างไร้ผลประโยชน์ทับซ้อน ผมเคยมีโอกาสได้สัมผัสและร่วมงานกับทีมที่ปรึกษาในองค์กรไม่แสวงหากำไร การที่ที่ปรึกษามีความเป็นกลางและไม่รับค่าตอบแทนช่วยให้โฟกัสกับการแก้ไขปัญหาอย่างแท้จริง ช่วยสร้างความเชื่อมั่นแก่ผู้มีส่วนได้เสีย อีกทั้งบทบาทของที่ปรึกษาไม่ใช่เพียงให้คำแนะนำเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการประสานงานและวางกลยุทธ์ที่จะทำให้โครงการประสบความสำเร็จ นอกจากนี้ยังต้องมีความสามารถในการสลายความขัดแย้งที่เกิดขึ้น ทั้งในทางการเมืองและสังคม ซึ่งทีม 12 อรหันต์นี้ถ้าเดินหน้าด้วยความตั้งใจนี้จริง ย่อมมีโอกาสสร้างวิสัยทัศน์ใหม่ๆ ที่ช่วยขจัดความขัดแย้งทางความคิดและสีเสื้อได้อย่างยั่งยืน อย่างไรก็ตาม การเปิดโอกาสให้ประชาชนและสังคมแสดงความคิดเห็น เป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยผลักดันการทำงานของที่ปรึกษาให้สอดคล้องกับความต้องการของประชาชนจริงๆ เพราะส่วนใหญ่ย่อมหวังเห็นการเปลี่ยนแปลงที่มีประสิทธิภาพและโปร่งใส การติดตามความเคลื่อนไหวและผลงานของ 12 อรหันต์ จึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจและควรได้รับความสนใจจากสังคมอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้การเมืองไทยสามารถก้าวข้ามอดีตและเดินหน้าไปสู่อนาคตที่สงบสุข โดยไม่มีการแบ่งแยกด้วยสีเสื้อหรือกลุ่มการเมืองใดๆ