ในที่สุดก็คอมพลีทในการถ่ายรูปสไตล์สาว INFP ฟุ้งๆเหมือนอยู่ในฝัน ท่ามกลางหมู่มวลดอกไม้ในฤดูใบไม้พลิ it’s time to bloom!! ถึงเวลาผลิของดอกไม้ในใจเรา เปล่งประกายเฉิดฉาย ❤️ อีกไม่กี่เดือนก็จะก้าวเข้าสู่วัย30 เราใช้เวลาเกือบ1ปีที่ผ่านมาเพื่อทำ self work เยี่ยมยาทุกบาดแผล ให้อภัยตัวเอง โอบกอดตัวเอง หันกลับมารักตัวเอง จนวันนี้กล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า เราเป็นคนๆหนึ่งที่มีความสุขมากที่สุดในโลก เป็นความสุขที่เกิดจากการเข้าใจและให้อภัยตัวเอง ภูมิใจในตัวเองมากๆ เก่งมากๆค้าบ 🌈

เราผู้ที่ไม่เคยภูมิใจในตัวเองมากก่อนแต่ตอนที่ทำ self work มันทำให้เราเห็นว่า

-แม้เราจะเกิดมาในสิ่งแวนล้อมที่มีความรุนแรง สารเสพติด ไม่ค่อยมีการศึกษา แต่เราก็ยังเป็นเพรชในตมเหล่านั้น

-ทำงานตั้งแต่จำความได้ เก่งมากๆ ทำเป็นทุกอย่าง อายุน้อยร้อยอาชีพ

-มีความอดทนมากกว่าคนปกติหลายเท่ามาก

-สอบเข้ามอ1ได้ห้องเก่ง ทั้งที่ไม่เคยเรียนพิเศษ ทุกตอนเย็นต้องไปช่วยขายกับข้าวไม่มีเวลาอ่านหนังสือ

-โทรศัพท์เครื่องแรกตอนมอ3ได้มาเพราะไปทำงานปิดเทอมซื้อ

-มอปลายสอบได้ทุนรร.วิทย์ ปีละ96000 ต้องไปอยู่รร.ประจำ เพื่อนที่รร.ส่วนใหญ่เป็นลูกคนมีเงิน เลยได้รู้ว่าการเรียนพิเศษเป็นเรื่องปกติไม่มีเพื่อนคนไหนที่ไม่เคยเรียนพิเศษ ได้รู้ว่าการซื้อพิซซ่าหรือKFCกินก็เป็นเรื่องปกติ อยากกินก็ซื้อเลย

-น่าจะเป็นคนเดียวทั้งโรงเรียนที่ไม่มีทรศ.ใช้เป็นปี ใครอยากติดต่อก็ติดต่อผ่านครูผ่านเพื่อน และเหตุนี้ทำให้มีเพื่อนสนิท สนิทเพราะนางสงสาร นางเลยให้ยืมเล่นทรศ ให้ดูยูปทูปด้วย

-ปิดเทอมมอ.6 ต้องทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาค่าเทอม สุดท้ายก็จ่ายออนไลน์ไม่ทันเพราะหาเงินไม่ทัน แต่มหาลัยใจดีให้ไปจ่ายที่มหาลัยได้ เราเลยต้องนั่งรถไฟจากอุบลไปนครปฐมกับลูกพี่ลูกน้องที่อายุเพียง15ปี ไปกัน2คนเพื่อไปจ่ายค่าเทอม

-เรียนมหาลัยไม่ได้ใช้เงินพ่อแม่สักบาท

-ยังต้องช่วยพ่อแม่ผ่อนงวดรถตั้งแต่ปี2 เดือนละ5พัน เป็นระยะเวลา6ปี ยังไม่รวมค่าจิปาถะ

-เกือบเรียนไม่จบมหาลัยเพราะเป็นซึมเศร้าตอนปี4 เกรดตกฮวบ แต่สุดท้ายก็จบ

-น้ำหนักขึ้นมา20kg โทรม จิตตก ปสด

-จบตอนโควิทมาพอดี หางานยากมาก งานแรกเป็น HR โรงงาน เงินเดือน12.5k ทำงานเหมือนติดหนี้ ไม่ถูกจริตกับสังคมที่นี่

-ต่อมาเลยย้ายไปเป็นนักจิตที่ศาลเยาวชน เริศหมดยกเว้นเงินเดือน15k (ยังผ่อนรถช่วยที่บ้านอยู่ ตัวเองยังแทบไม่รอด)

-โชคดีที่พี่ที่ทำงานแนะนำให้มาทำงานที่เมกา เราใช้เวลาเตรียมตัว8เดือน ทำงาน7วัน เลิกงานเรียนภาษา เลิกเรียนก็เตรียมเอกสาร

-อยู่ในคสพ.ที่อีหยังว้ะ!!!!!!!!!

-ได้มาทำงานเมกาในวัน26ขวบ ด้วยตัวเอง!!!!!!! ทุนตัวเอง ความสามารถตัวเอง!!!!

-วัย27หนุ่มเมกันขอแต่งงาน เพราะนางกลัวว่าถ้าเราจบโครงการแล้วกลับไทย นางจะไม่ได้เจอเราอีกตลอดกาล (ทั้งที่เดทเพียง5-6เดือน

-ในที่สุดเราก็ผ่อนงวดรถช่วยที่มาจบแล้ว จบสักที

-ปี2023 งานที่เราทำในโครงการรับรายเพียง3หมื่นต่อเดือน แต่ฟรีที่อยู่ ของกิน ประกัน และจิปาทะ

-ปี2024เราจบโครงการ สามีขอแต่งงาน

-จบโครงการเราก็หางานทำ เป็นงานที่ถนัดและถูกจริตคือเป็นพี่เลี้ยงเด็ก เริ่มต้นได้เพียงเดือนละแสนสอง

-ปีที่2ของการทำงานได้เดือนละแสนหก

-ปีที่สามของการทำงานได้สองแสน

-ทำงาน 9-17น. นอนกลางวันช่วงที่เด็กนอนได้ มีอาหารฟรี ทานได้ทุกอย่างในบ้าน เวลาปกติพาน้องไปเล่นที่สวน ไปชมนกชมไม้ ไปเข้าตลาส เลิกงานมีเวลาไปยิม เข้าซาวหน้า ดูซี่รี่

-ไม่เคยเครียดเรื่องงานอีกเลย สุขภาพจิตดีขึ้น

-สามีรักสามีหลง ได้เจอคนที่เข้าใจภาษาเรา แม้ไม่พูดเขาก็เข้าใจ สาวINFP ผู้มีโลกอุดมคติสูงที่ถูกรักโดยหนุ่มENFJผู้ที่มีรักเต็มหัวใจ

-ชีวิตที่ผ่านมา 29ปีไม่ง่ายเลย เพราะต้องสู้เพียงลำพัง สู้เพื่อตัวเองไม่เท่าไหร่ยังต้องแบกที่บ้านไว้ด้วย ไม่เคยได้ใช้ชีวิตของตัวเอง

-แต่ในวันที่29 เราตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวเอง จนได้เวอร์ชั่นที่ดีที่สุด มีความสุขที่สุด ภูมิใจในตัวเองที่สุด รู้สึกเหมือนได้ชีวิตใหม่ ชีวิตดูเบาไปเลย กินอิ่มนอนหลับ สบายใจ น้ำหนักก็ลดมา15โล สุขภาพกายใจก็ดีขึ้น ตัดสินใจไม่ผิดเลยจริงๆ