นิยายวายเรื่อง พิษรักของผู้บกพร่อง

ถ้าใครเสิร์ชหา “พิษรักของผู้บกพร่อง” หรือชื่อผู้เขียน Pumwaree Yodkamol แล้วกำลังลังเลว่าจะเริ่มอ่านดีไหม เราขอเล่ามุมที่เราได้จากเรื่องนี้แบบคนอ่านจริง ๆ นะ สิ่งที่สะดุดตั้งแต่ต้นคือ “บรรยากาศ” ของเรื่องที่พาเราเข้าไปอยู่ในเรือนกระจกและความรู้สึกอึดอัดแบบปิดล้อม เหมือนทุกประโยคที่คุยกันมีอะไรค้างคาอยู่ตลอด โดยเฉพาะซีนที่พูดถึง “กลิ่นมะลิ” กับ “ฟีโรโมน” มันกลายเป็นสัญลักษณ์ของความระแวง/ความหึง/ความไม่มั่นใจได้ดีมาก อ่านแล้วจะรู้สึกเหมือนกลิ่นมันตามหลอกตัวละคร (และหลอกเรา) ไปเรื่อย ๆ เส้นเรื่องหลักที่เราว่าเป็นหัวใจ คือความสัมพันธ์ที่มี “ช่องว่างของความเชื่อใจ” ฝ่ายหนึ่งพยายามอธิบายว่าไม่มีอะไร แต่อีกฝ่ายกลับจับผิดจากรายละเอียดเล็ก ๆ (อย่างกลิ่นที่ติดเสื้อ) แล้วมันบานปลายไปถึงคำพูดทำร้ายกัน เช่นการกล่าวหาว่า “ทำหน้าที่บกพร่อง” ซึ่งถ้าคนอ่านชอบดราม่าหนัก ๆ แนวปะทะคารม/เจ็บเพราะรัก เรื่องนี้ให้ฟีลนั้นชัดมาก สำหรับคนที่จะเริ่มอ่าน เราแนะนำให้เตรียมใจเรื่องโทนเรื่องที่ค่อนข้างหน่วงและมีความ toxic ในความสัมพันธ์พอสมควร จุดสนุกคือการค่อย ๆ แกะว่า “จริง ๆ แล้วใครปิดบังอะไรอยู่” และทำไมอีกฝ่ายถึงไวต่อกลิ่นมะลิขนาดนั้น บางช่วงอาจหงุดหงิดแทนตัวละครเพราะต่างคนต่างไม่ยอมฟังกัน แต่ก็เป็นความหงุดหงิดที่ทำให้อยากอ่านต่อเพื่อให้รู้ว่าความจริงจะคลายปมยังไง ทริคเล็ก ๆ จากประสบการณ์เรา: ถ้าอ่านแล้วเริ่มอึดอัด แนะนำแบ่งอ่านเป็นตอน ๆ แล้วค่อยกลับมา เพราะอารมณ์เรื่องค่อนข้างกดดัน แต่ถ้าอ่านต่อเนื่องจะอินกับบรรยากาศ “เรือนกระจก” มาก เหมือนความรักที่ดูสวยงามแต่แอบร้อนและบาดมือ สุดท้าย ใครที่ชอบนิยายวายที่มีคีย์เวิร์ดประมาณ กลิ่นมะลิ, ฟีโรโมน, ความหึงหวง, ความไม่ไว้ใจ, ดราม่าคำพูดแรง ๆ และบรรยากาศปิดตาย เรื่อง “พิษรักของผู้บกพร่อง” เป็นอีกเรื่องที่น่าลองค่ะ/ครับ