ผมเคยเป็นคนที่กลัวคำวิจารณ์หรือความเห็นของคนอื่นมากๆ จนทำให้ชีวิตขาดความมั่นใจ แต่เมื่อผมเริ่มเปลี่ยนมุมมองโดยการยอมรับตัวเองจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นข้อดีหรือข้อเสีย ผมรู้สึกว่าชีวิตมีความสุขขึ้นมาก บางครั้งความรู้สึกว่าใครสักคนจะรำคาญเรา หรือคิดลบกับเราเป็นเรื่องที่ไม่ควรให้ความสำคัญมาก เพราะสุดท้ายแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความรู้สึกของตัวเองว่าสบายใจหรือไม่ ฉะนั้น การเก็บช่วงเวลาดีๆ และแม้กระทั่งช่วงเวลาที่เจอเรื่องแย่ๆ ไว้เป็นบทเรียนเพื่อพัฒนาตัวเองจึงเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาก ผมแนะนำให้ทุกคนลองใช้เวลามองตัวเองจริงๆ ว่าเราเคยผ่านอะไรบ้าง ทำอะไรอยู่ที่ไหนกับใคร และสิ่งเหล่านั้นสอนได้อะไรบ้าง เพื่อช่วยปลดปล่อยความกังวลและยิ่งทำให้เรารักตัวเองมากขึ้น นี่คือความจริงใจที่ผมอยากแชร์ เพราะบางครั้งเราไม่ต้องไปกลัวหรือวิ่งตามความคาดหวังจากใคร แค่ใส่ใจกับตัวเองให้มากกว่าก็เพียงพอแล้ว