A small cafe behind the temple of Nakuha that spread.
As we walk to the end of the wooden bridge that stretches through the fields of Nakuha Temple, we find a small cafe at the end, surrounded by mountains and fields, a shop called Little Eye.
There are a lot of customers here, both those who walk at the end of the road and those who just walk down from the back of the mountain, come here to quench their thirst. We come down from the back and come here. They are kind to wash their feet because we go through the mud all the way.
We ordered lemon tea to eat, which waited a long time because there were a lot of customers, and he walked in to collect fresh lemons from the garden. Come on. Make our lemon tea particularly fragrant.
# Where is it good? # Publish review # Where to spread? # spread cafe
ถ้าใครกำลังหา “ไอเดียคาเฟ่ในสวน” ที่ทำได้จริงและไม่ต้องลงทุนอลังการ คาเฟ่เล็กๆ ปลายสะพานไม้ไผ่กลางทุ่งนาแบบที่ตูบตาหน้อย (หลังวัดนาคูหา แพร่) เป็นตัวอย่างที่หยิบไปปรับใช้ได้เยอะมาก เพราะเสน่ห์หลักไม่ใช่ของตกแต่งแพงๆ แต่เป็น “บรรยากาศ” และ “ประสบการณ์” ที่ลูกค้าได้ตั้งแต่เดินเข้าไป 1) ทำทางเดินให้เป็นกิจกรรม (แลนด์มาร์กถ่ายรูป) สิ่งที่ดึงคนได้อยู่คือสะพานไม้ไผ่ทอดยาวผ่านทุ่งนา พอลูกค้าเดินมาเรื่อยๆ จะรู้สึกเหมือนได้เที่ยวก่อนถึงร้าน แนะนำว่าถ้าทำคาเฟ่ในสวน/ในนา ลองทำทางเดินไม้ไผ่ ทางดิน หรือทางกรวดให้มีจุดแวะถ่ายรูปเป็นช่วงๆ เช่น ซุ้มไม้ไผ่ ม้านั่งเล็กๆ หรือป้ายชื่อร้านให้เห็นชัดๆ ตั้งแต่ไกล แบบนี้ช่วยให้คนแชร์รูปต่อและอยากตามรอย 2) เปิดมุมมอง “วิวหลัก” ให้โล่งที่สุด มุมที่เราชอบคือมองจากในร้านออกไปเห็นทุ่งนาสีเขียวกับภูเขาไกลๆ ถ้าจัดร้านแบบคาเฟ่ในสวน แนะนำให้วางเคาน์เตอร์และที่นั่งไม่บังวิว ทำหน้าต่าง/ช่องเปิดให้รับลมธรรมชาติ หรือใช้โครงไม้หลังคาสูงๆ ให้โปร่ง แล้วค่อยเติมโคมไฟห้อยหรือของแต่งเล็กน้อยก็พอ ภาพรวมจะดูอบอุ่นแบบบ้านๆ แต่ถ่ายรูปออกมาสวยมาก 3) เมนู “สดจากสวน” สร้างความต่างได้จริง วันที่เราไป คนเยอะมาก แต่รอแล้วไม่หงุดหงิดเพราะเขาเก็บมะนาวสดๆ จากสวนมาทำชามะนาว กลิ่นหอมชัดและรู้สึกพิเศษทันที ไอเดียนี้เอาไปใช้ได้กับคาเฟ่ในสวน เช่น น้ำผึ้งมะนาว โซดาสมุนไพร ชาใบหม่อน กาแฟน้ำตาลอ้อย หรือเมนูตามฤดูกาล แล้วเล่าให้ลูกค้าฟังว่าเก็บจากสวนตรงไหน ทำไมถึงหอม/สด—กลายเป็นสตอรี่ของร้านแบบเนียนๆ 4) ใส่ใจดีเทลเรื่อง “ความเลอะ” จากธรรมชาติ คาเฟ่แนวสวน-นา คนมักเดินทางดินหรือเจอโคลนเหมือนเรา จุดที่ประทับใจคือร้านให้ล้างเท้าได้ ลองทำมุมเล็กๆ มีสายยาง กะละมัง ที่เช็ดเท้า หรือรองเท้าแตะยืม จะช่วยลดความกังวลของลูกค้าและทำให้เขาอยู่นานขึ้น 5) ป้ายเมนูเรียบๆ แต่ชัดเจน ในร้านมีป้ายผ้าเขียน “ชา” “กาแฟ” ง่ายๆ แต่มู้ดเข้ากับธรรมชาติ แนะนำใช้วัสดุไม้/ผ้า/กระดานดำ เขียนตัวใหญ่ อ่านง่าย ถ่ายรูปติดแบรนด์ได้ด้วย สรุปไอเดียคาเฟ่ในสวนที่ได้จากทริปนี้คือ “ให้ธรรมชาติเป็นพระเอก” แล้วเสริมด้วยทางเดินถ่ายรูป เมนูสดจากสวน และบริการเล็กๆ ที่ทำให้คนรู้สึกถูกดูแล แค่นี้ร้านเล็กๆ ก็มีเสน่ห์และคนอยากกลับมาอีกได้เลย