The great Buddha of Pang Mavijaya, on a spreading hilltop.

ถ้าใครเสิร์ชคำว่า “ผนังวัด” แล้วกำลังหาวัดที่มีงานศิลป์ให้ยืนดูเพลิน ๆ แบบไม่ต้องเป็นสายมูขั้นสุด วัดพระธาตุปูแจที่แพร่เป็นอีกที่ที่เราอยากแนะนำมาก เพราะนอกจากวิวบนเขาสวยแล้ว จุดที่เราชอบที่สุดคือรายละเอียดงานตกแต่งภายในวิหาร โดยเฉพาะผนังและลวดลายโทนดำ–ทองที่ดูขรึมแต่หรูมาก ยิ่งตอนแสงเข้าจะเห็นมิติของลายชัดขึ้น แบบยืนดูใกล้ ๆ แล้วรู้สึกถึงความตั้งใจของช่างเลย ทริคเล็ก ๆ เวลาไปชม “ผนังวัด” ให้ได้อรรถรส: ลองเดินดูรอบ ๆ แบบช้า ๆ แล้วสังเกตว่าแต่ละมุมจะมีแพตเทิร์นไม่เหมือนกัน บางส่วนเป็นลายประดับที่เข้ากับพระประธานและเครื่องสักการะ ทำให้ภาพรวมดูละมุนตา แนะนำถ่ายรูปแบบไม่ใช้แฟลชเพื่อรักษางานศิลป์ และจะได้โทนสีที่เป็นธรรมชาติด้วย ถ้าอยากได้ภาพผนังชัด ๆ ลองยืนเฉียง 45 องศาจากผนัง จะลดเงาสะท้อนและเก็บลายได้ครบกว่า อีกจุดที่ทำให้วัดนี้ดูอลังการคือ “วิหารสีขาว” หลังคาทรงไทยมีสีทองอร่าม ตัดกับท้องฟ้าสีครามแล้วสวยมาก ด้านนอกยังมีพระธาตุสีทองตั้งเด่นคู่กัน ถ่ายมุมกว้างเห็นทั้งพระธาตุและวิหารคือสวยแบบโปสการ์ดเลย แล้วทางขึ้นมีบันไดสีแดงกับราวบันไดพญานาคสีขาว (บางช่วงเป็นนาคสีสันสดใส) เดินขึ้นไปจะได้ฟีลเหมือนค่อย ๆ เข้าสู่โซนศักดิ์สิทธิ์ สำหรับสายไหว้พระ อย่าพลาดพระพุทธรูปปางมารวิชัยสีขาวองค์ใหญ่บนยอดเขา มองเห็นแต่ไกลและเด่นมาก ๆ ข้อดีคือสามารถขับรถขึ้นไปจอดใกล้ ๆ ได้ ไม่ต้องเดินไกลให้เหนื่อย (แต่ขับช้า ๆ ระวังทางโค้งนิดนึง) ด้านบนลมดี มองเห็นวิวภูเขาไกล ๆ เหมาะกับการขึ้นไปช่วงเช้าหรือเย็น จะไม่ร้อนและถ่ายรูปสวย สรุปถ้าเป้าหมายคือมาดู “ผนังวัด” พร้อมเก็บบรรยากาศวัดบนเขาที่ทั้งสะอาด สงบ และมีจุดถ่ายรูปเยอะ วัดพระธาตุปูแจตอบโจทย์มาก เราไปแล้วรู้สึกคุ้มทั้งสายชมศิลป์ สายถ่ายรูป และสายไหว้พระในทริปเดียวเลย