30 + years old but never had a girlfriend? 🖤🫣
I can't believe I'm single this long into my 32nd year. 🎊
💥❌ This post is not a couple. 😂
Give me a 30 + -year-old Introvert vent. 😆
Have you ever? Deep down, sometimes secretly 'wanting someone', wanting to have a girlfriend, wanting to have someone to listen to, but at the same time, the feeling on the other side immediately came up, 'Don't have any better.' In summary, I want to have...But don't want to have
Today, our lives are without friends and choose not to be with anyone. The orbit of life is very narrow, only in our own safe zone.
Be considerate and care too much about other people's feelings to become suspicious, afraid of conflict, afraid of doing things to make others dissatisfied, afraid of dislikes, afraid of haters, like to repeatedly think that we are not good enough to become unconfident in ourselves and incompatible with anyone.
When the feelings get mixed up, it finally becomes' fear of relationships, 'fear of starting, mistrust of anyone, and fear of self-pain, and chooses to shut the door on his own in the personal world.
Ask if it's lonely or lonely on some days, but the other thing says that it's the safest to be alone, don't expect, don't be disappointed, don't worry about what anyone thinks of us, even if it's lonely...But in the end, we chose to be alone in our little corner anyway.
When lonely, sing, watch movies, watch series, find something delicious, eat, post, vent, share ideas, read comments, find friends, talk, comment other people all over 555, talk to chat, Gpt, listen to podcasts
Most of the time, work, back to bedroom / holidays, eat, sleep, watch the series, rarely go out, enjoy your own little corner, want to hang out, but tired, hot sun. Finally, sleeping in the air conditioner is more comfortable. 😂
Is there anyone who is 30 + and has the same 'Lonely but Safe' life?
💬 Let's share.
How does everyone deal with this loneliness and fear? Or anyone with any kind of safe zone can come and talk to you. I don't want you to feel lonely alone.
# No girlfriend # Trending # Never have a girlfriend # Single # Lonely
ถ้าคุณอายุ 30+ แล้วยังไม่มีแฟน หรือ “ไม่เคยมีแฟนเลย” เหมือนกัน เราอยากบอกว่าอาการนี้ไม่ได้แปลก และไม่ได้แปลว่าเรา “มีปัญหา” เสมอไปนะ ของเรามันเริ่มจากความรู้สึกไม่ไว้ใจคนง่ายๆ กลัวคำว่า “รัก” ที่พูดกันไว แต่ไม่รู้จักกันจริง พอโตขึ้นยิ่งเห็นความสัมพันธ์รอบตัวมีการทะเลาะ/งอน/เงียบหาย เลยทำให้สมองเราผูกความรักเข้ากับความเหนื่อยโดยอัตโนมัติ อีกอย่างที่คนโสดหลายคนเจอคือ “เปิดใจแล้วตัวเองคลั่ง” แบบไม่ชอบตัวเองตอนนั้น เช่นเริ่มคุยแล้วเฝ้ารอข้อความ ทั้งวันใจลอย พออีกฝ่ายหายไปก็เสียศูนย์ ทั้งที่ยังไม่ได้เป็นอะไรกัน เราเคยเป็น เลยกลับมาถามตัวเองว่า เราอยากมีความรัก หรือเราอยากได้ความสบายใจ/ความมั่นคงกันแน่ เพราะบางทีเราตามหาความสบายใจ แต่กลับเลือกวิธีที่ทำให้ใจสั่นกว่าเดิม สิ่งที่ช่วยเราเวลามีช่วงเหงา (โดยเฉพาะช่วงเป็นเมนหรือช่วงอารมณ์ตก) คือเตรียม “เซฟโซนส่วนตัว” ไว้ล่วงหน้า เช่น - ลิสต์กิจกรรมที่ทำคนเดียวแล้วดีขึ้นทันที: เดินเล่น ซื้อของอร่อย ดูหนังที่ชอบ จัดห้อง ซักผ้าแบบเปิดเพลง - ตั้งกติกากับตัวเองเวลาจะคุยกับใคร: ไม่ต้องรีบผูกความหมาย ไม่ต้องคุยทั้งวัน ถ้าอีกฝ่ายเงียบให้เรามีชีวิตของเรา - ฝึกเช็กความต้องการจริงๆ: วันนี้เหงาเพราะอยากมีแฟน หรือเหงาเพราะต้องการคนซัพพอร์ต/คนรับฟัง สำหรับคนที่ค้นหาอะไรแนว “ไม่ได้เย็ด แต่ได้เสียว” (อารมณ์แบบอยากใกล้ชิด อยากมีคนคุย แต่ยังไม่พร้อมมีความสัมพันธ์จริงจัง) เราว่ามันเกิดได้ โดยเฉพาะตอนมีคนมาหยอด มาชม หรือมีโมเมนต์ทำให้หัวใจเต้น แต่พอคิดถึงความผูกมัดก็ถอย วิธีที่เราใช้คือแยก “ความตื่นเต้นชั่วคราว” ออกจาก “ความสัมพันธ์ระยะยาว” แล้วถามตัวเองว่าเรารับผลตามมาไหวไหม เช่นความคาดหวัง การหายไป การต้องอธิบายสถานะ ถ้ารับไม่ไหวก็เลือกอยู่กับความโสดแบบชัดเจน ไม่ต้องโทษตัวเอง สุดท้าย ถ้าคุณยังไม่มีแฟนในวัย 30+ ลองมองเป็นช่วงเวลาสร้างฐานชีวิตก็ได้ ทั้งการเงิน สุขภาพ ความสัมพันธ์กับครอบครัว และความภูมิใจในตัวเอง เพราะพอเรามั่นคงมากขึ้น วันหนึ่งถ้าอยากมีใครจริงๆ เราจะเลือกจาก “ความเหมาะสม” ไม่ใช่เลือกจาก “ความเหงา” และถ้ายังอยากโสดต่อก็ไม่ผิดเลย