อาร์ตแบบซีรีส์เจลบอยเรียกว่าอะไร? ถ้าไม่ใช่ Y2K ⭐️✌🏻
ช่วงนี้กระแส Y2K ยังคงเห็นเรื่อยๆ ตามงานดีไซน์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น Key Visual, การถ่ายภาพ, หนัง-ซีรีส์ โดยเฉพาะที่เห็นชัดชัดอย่างในซีรีส์ Gelboy ทั้งสีสันและสไตล์ผ่านการแต่งตัวของตัวละคร การเซทพริพฉากต่างๆ ทีนี้เรามักเรียกสไตล์ 2000s แบบนี้กันว่า “Y2K” แต่ละจริงๆ ยังเป็นคำที่ยังไม่เจาะจงหรือครอบคลุมทั้งหมดในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงปี 2000
สไตล ์การแต่งตัว แฟชั่น มูทโทนที่มีความจัดจ้าน รวมถึงอาร์ตต่างๆ ในช่วงปี 2000 ได้รับอิทธิพลมาจาก MTV หรือ Music Television ซึ่งเป็นเหมือนช่องโทรทัศน์ที่รวม MV เพลงของศิลปินมาฉาย เป็นสื่อที่มีอิทธิพลอย่างมากกับวงการเพลง ศิลปิน และผู้ชมทั่วโลกโดยเฉพาะวัยรุ่น และยังก่อให้เกิดช่องที่มีการจัดรูปแบบคล้ายๆ กันอีกมากมาย อย่างเช่น Channel V
แล้วทำไม MTV ถึงเป็นต้นแบบแฟชั่นในยุค Y2K ต้องเล่าย้อนกลับไปก่อนหน้านั้น ในยุค 80-90s สไตล์การทำ MV เพลงส่วนมากไม่ได้มีความซับซ้อน แฟชั่นเป็นไปตามยุคสมัย (อาจด้วยเพราะเทคโนโลยีด้วย) แต่ช่วงปลาย 90s ยุคที่คอมพิวเตอร์มีบทบาทมากขึ้น อินเทอร์เน็ต มีให้ใช้งานแล้ว เป็นยุคเริ่มของความอิสระในการติดต่อกันทั่วโลก ทำให้สไตล์การทำ mv เพลงเริ่มมีความจัดจ้าน โดดเด่น รวมถึงการแข่งขันกันระหว่างศิลปินหรือค่ายเพลงกันอย่างดุเดือด ทุกคนล้วนอยากเป็น iconic ให้ได้ (ยุคนี้คือ idol แหละ) ซึ่งช่องทางที่ mv เหล่านี้จะมาปล่อย นั่นก็คือ MTV นั่นเอง
หลายคนเสิร์ช “เจลบอย / gelboys” แล้วนึกถึงภาพจำเดียวกันเลยคือ สีสดจัดๆ กราฟิกแน่นๆ ฟอนต์วิบวับ และมู้ดเหมือนดู MV เพลงเก่าๆ ช่วงต้น 2000s ซึ่งถ้าเรียกรวมๆ ว่า Y2K ก็ไม่ผิด แต่พอดูละเอียดจะเห็นว่ามันมี “ภาษาภาพ” เฉพาะแบบ Music Television (MTV) ชัดมาก—คือความรู้สึกว่าเป็นงานที่เกิดมาเพื่ออยู่บนจอทีวี/จอคอม มากกว่าจะเป็นงานนิ่งบนกระดาษ สิ่งที่ฉันใช้สังเกตเวลาอยากทำงานให้ได้ฟีล Gelboys (หรืออยากอธิบายว่าเพื่อนๆ เห็นอะไรอยู่) จะมี 4 จุดหลักๆ 1) โทนสีและคอนทราสต์แบบ “เปิดทีวีแล้วสีเด้ง” ยุคนั้นงาน TV/MV แข่งกันแย่งสายตา สีจะชัดมาก เช่น ชมพู-เขียว-ฟ้าแบบนีออน หรือคู่สีตัดกันแรงๆ แล้วเติมไฮไลต์เงาวาวให้ดูเหมือนพลาสติก/เจล/เมทัลลิก 2) เท็กซ์เจอร์และเอฟเฟกต์ดิจิทัลยุคแรกๆ งานจะชอบใส่ glow, blur, lens flare, กรอบทีวี, noise/grain, scanline หรือเอฟเฟกต์เหมือนภาพจากจอ CRT/ซูเปอร์เคเบิล ความ “ไม่เนียน” นี่แหละที่ทำให้ดูย้อนยุคแต่ยังเท่ 3) ตัวอักษรและกราฟิกที่เหมือนหน้าจอช่องเพลง ลองคิดถึงโลโก้/ไตเติลการ์ดของรายการเพลง: ฟอนต์หนาๆ บิดๆ, ตัวอักษรยืด/เอียง, สติกเกอร์คำพูด, ป้ายเตือน, UI คล้ายหน้าจอทีวี หรือการวางเลเยอร์ซ้อนๆ ให้รู้สึกคอลลาจแบบแมกกาซีนวัยรุ่น 4) พร็อพแฟชั่น + ความเป็น “ไอดอล” Gelboys ให้ฟีลการแข่งขันความปังแบบศิลปินยุค MTV: ลุคแต่งตัวเด่น พร็อพแน่น ตั้งใจให้ทุกช็อตดู iconic เหมือนเฟรมจากมิวสิกวิดีโอ ถ้าอยากหยิบไปใช้จริงแบบง่ายๆ (ทำโพสเตอร์/คีย์วิชวลให้มู้ด gelboys) ฉันมักเริ่มจาก: ตั้งพาเลต 3 สีตัดกัน + เติมสีเมทัลลิก/วาว 1 สี, ใส่เอฟเฟกต์หน้าจอทีวีเบาๆ, ใช้ฟอนต์แนว display แล้วซ้อนเลเยอร์กราฟิกให้ “แน่นแต่มีจังหวะ” ที่ยังอ่านออก สรุปคือ เวลามีคนถามว่างานแบบเจลบอยคืออะไร ฉันจะตอบว่าเป็น 2000s pop / MTV-inspired visual หรือกลิ่นอาย Music Television มากกว่าแค่คำว่า Y2K—เพราะมันอธิบายต้นทางของอารมณ์ภาพได้ตรงสุด
