ทำไมไม่อยากไป “งานเลี้ยงปีใหม่บริษัท” เพราะงานหรือเพราะคน..

ถ้าคุณ “ทำงานร้านอาหาร” จะเข้าใจเลยว่าเวลาได้ยินคำว่า “งานเลี้ยงบริษัท” หลายคนไม่ได้ไม่อยากไปเพราะเกลียดกิจกรรม แต่เหนื่อยกับบรรยากาศการทำงานที่สะสมมาทั้งปีมากกว่า โดยเฉพาะงานร้านอาหารที่สปีดเร็ว เจอทั้งลูกค้า ออเดอร์ และแรงกดดันจากทีมในครัว/หน้าร้าน ทำให้ความสัมพันธ์ในที่ทำงานชัดมากว่า “เป็นทีมจริงไหม” จากประสบการณ์ที่เคยทำงานร้านอาหาร สิ่งที่ทำให้ไม่อยากไปร่วมงานเลี้ยงบริษัทมักมี 3 แบบคล้ายๆ กัน 1) ตอนทำงานเหมือนไม่ใช่ทีมเดียวกันจริงๆ ช่วงพีคๆ อย่างมื้อเที่ยงหรือเย็น ถ้าใครพลาดนิดเดียวแล้วโดนซ้ำ ไม่ช่วยกันแก้ปัญหา เราจะรู้สึกว่าที่นี่วัดกันที่ “เอาตัวรอด” มากกว่า “ช่วยกันให้ร้านรอด” พอถึงวันงานเลี้ยงให้มาถ่ายรูปคู่กันก็จะรู้สึกแปลกๆ เหมือนต้องแสดง 2) ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล งานร้านอาหารมันมีเรื่องให้หัวร้อนง่าย แต่ถ้าวัฒนธรรมคือการตะคอก ประชด หรือโยนความผิด พนักงานจะเริ่มปิดใจ แล้วพอมีงานเลี้ยงที่ต้องนั่งโต๊ะเดียวกับคนที่เคยทำให้เราเสียความรู้สึก มันเลยไม่ใช่พื้นที่พักผ่อน แต่เป็นพื้นที่เครียด 3) ใช้คำพูดแรงจนกลายเป็นแผลในใจ บางคำพูดมันไม่หายไปตามกะงาน ต่อให้วันนั้นจบกะแล้วกลับบ้านได้ แต่ความรู้สึกยังค้างอยู่ การ “ไม่ไปงานเลี้ยงบริษัท” เลยกลายเป็นการตั้งขอบเขตให้ตัวเอง ว่าวันหยุด/เวลาส่วนตัวขอไม่เอาพลังไปแลกกับความอึดอัด ถ้าคุณยังอยากรักษาความเป็นมืออาชีพ แต่ไม่อยากไปงานเลี้ยงบริษัท ลองใช้วิธีที่สุภาพและเซฟตัวเอง เช่น - แจ้งหัวหน้าไว้ล่วงหน้าว่าติดธุระครอบครัว/มีนัดสำคัญ และขอโทษอย่างจริงใจ - ถ้าจำเป็นต้องไปจริงๆ ตั้งเวลาไว้เลย เช่น แวะไปทักทาย 30–60 นาที แล้วกลับ (ไม่ต้องฝืนอยู่จนจบ) - เลือกโฟกัสคนที่คุยแล้วสบายใจ 1–2 คนพอ ไม่ต้องพยายามเข้าทุกวง สุดท้าย ถ้าปัญหาคือ “คน” หรือ “สังคมการทำงาน” จริงๆ งานเลี้ยงช่วยได้แค่ชั่วคราว แต่ไม่แก้ต้นเหตุ สิ่งที่ควรเกิดคือการสื่อสารในทีมให้ดีขึ้น แก้เรื่องการใช้อารมณ์และคำพูดแรงให้จริงจัง เพราะต่อให้จัดงานเลี้ยงอลังการแค่ไหน ถ้าวันทำงานยังไม่เป็นทีมเหมือนเดิม คนก็จะเลือกไม่ไปอยู่ดี