ให้มากไป…ใช่ว่าจะมีค่า

ในช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต เราอาจเคยรู้สึกเหมือนต้องพร้อมเป็นทุกอย่างสำหรับทุกคน ทั้งเรียกให้ไปช่วยหรืออยู่เคียงข้างในทุกสถานการณ์ แต่บางครั้งเราก็พบว่าความพยายามและความทุ่มเททั้งหมดไม่ได้รับการตอบแทนด้วยความสำคัญที่เราคาดหวัง สิ่งนี้ทำให้เราได้เรียนรู้ว่าการให้มากเกินไปโดยไม่ได้รับการตอบรับ หรือการที่เรามักเป็นคนยื่นมือช่วยอยู่ฝ่ายเดียว อาจทำให้เราถูกรับรู้เป็นเรื่องปกติและกลายเป็นสิ่งที่คนอื่นคาดหวังจนลืมเห็นคุณค่าของเราเอง จากประสบการณ์ตรง การเติบโตทำให้เรารู้จักตั้งคำถามกับความสัมพันธ์และเริ่มเลือกว่าจะให้ใครเข้ามาในชีวิตบ้าง เพราะบางครั้งการตัดใจจากคนที่เคยสนิท ออกไปจากพื้นที่ชีวิต ไม่ใช่เรื่องใจร้าย แต่เป็นการเริ่มรักตัวเองและปกป้องใจของเราให้ดีขึ้น การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยพัฒนาให้เรามีความสุขที่แท้จริงและมีคุณค่าในตัวเองมากกว่าการทุ่มเทให้ใครโดยไม่เห็นหัวใจตัวเอง ดังนั้น หากคุณเคยรู้สึกเหมือนตัวเองให้มากไปจนไม่เห็นคุณค่า เปลี่ยนมาลองพิจารณาใหม่ว่า การให้ที่ดีที่สุด คือการให้ความสำคัญกับคนที่เห็นค่าในคุณจริงๆ และให้อภัยกับการจากไปของความสัมพันธ์ที่ไม่ทำให้คุณเติบโต การรักษาความรู้สึกดีๆ กับตัวเอง จะทำให้คุณมีพลังพร้อมที่จะสร้างความสัมพันธ์ใหม่ในลักษณะที่มีคุณค่าและจริงใจมากขึ้น