ลูกชายคนโตชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ใหม่ (6) หลังจากเรียนประมาณหนึ่งสัปดาห์
เฮ้ โรงเรียนประถมยากกว่าโรงเรียนอนุบาลไหม?
ฉันไปโรงเรียนในตอนเช้ากับเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนอนุบาล ฉันสามีของฉันแม่ของเพื่อนของฉันและพ่อของเพื่อนของฉันผลัดกันเปลี่ยน ฉันรู้สึกขอบคุณจริง ๆ ที่ภาระลดลงเมื่อฉันเปิดมันกับสี่คน แต่มันยากเกินไปที่จะส่งลูกคนเล็กของฉันไปโรงเรียนอนุบาลและโรงเรียนประถม
เมื่อฉันออกจากโรงเรียนฉันพูดว่า "แม่ฉันยังต้องการให้คุณมารับฉัน.." ดังนั้นฉันจะไปรับคุณ เมื่อฉันถามแม่อาวุโสของฉันที่ บริษัท " ฉันไปรับคุณตลอดเวลาในช่วงโรงเรียนประถม"💦หลายคนพูด.. เอ๊ะ? การโอนฐานทั้งสองนี้จะดำเนินต่อไปตลอดเวลาหรือไม่???
ต้องขอบคุณการย้ายลูกชายคนโต ฉันได้สะสมเวลาส่วนใหญ่จากการทำงาน😭และให้สามีพาฉันไปนอน หรือฉันฟื้นคืนชีพเหมือนซอมบี้จากการนอนและทำงานคืนแล้วคืนเล่า ฟื้นเวลาที่เสียไป.. 🧟♀️🧟♀️🧟♀️
ฉันต้องการที่จะสามารถกลับไปกลับมาคนเดียวในไม่ช้า แต่ฉันก็กังวลและไม่สามารถปล่อย🥺
実際に小学校1年生の送迎を経験して感じたのは、保育園と比べて小学校の送り迎えが思った以上に大変だということです。特に我が家のように下の子が保育園に通いながらの2拠点送迎は、時間的にも精神的にもかなりの負担になります。 我が家では、朝の登校は夫や友人家族と交代で送りあい、負担軽減を図っていますが、下校時の「ママまだお迎えに来てほしいな…」という長男の言葉に、ついつい迎えに行ってしまい、仕事の離席時間が増えてしまいます。会社の先輩ママさんたちからも「小1の間はずっと送り迎えが続いた」という話をよく聞き、不安な気持ちもあります。 とはいえ、送り迎えで子どもと過ごす時間は共に成長を感じられる貴重な時間でもあります。私の場合、夫に寝かしつけを任せることで夜に仕事の時間を確保し、ゾンビのように復活して作業を続ける日々を送っています。 ひとりで通学できるようになるまではまだまだ心配も多いですが、親子で徐々に自立を目指しつつ、それぞれのサポート体制を作っていくことが大切だと感じています。送迎の負担を軽減するために、地域のママ友との連携や学校とのコミュニケーションを積極的に取ることもおすすめです。 この経験から、保育園と小学校での送り迎えの違い、ワーキングマザーの苦労、そして子どもの自立心を育む過程について、多くの共感と役立つ情報を伝えたいと思います。小1ママの皆さん、無理せず支え合いながら新しい生活に慣れていきましょう。
