Born to have just met in the 40s, my neighbor's Ihiyawa experience!!
According to the picture, the neighbor (after the green) had just moved in. He slid the drying line between the front of our house and the house next to us.
We walked out to tell him if you can bother to wash clothes in your own house. If you really need to be front of the house, you should be front of your house and find the answer to leave the house? If you leave, you can move the bar to call.
So we said, "It's not easy to walk to ring the bell every time, and in the past, every house was neat, no one took advantage of anyone.
Seriously, we do not want to quarrel because of the neighborhood, but with the orphaned neighbors, manners have to let others train like this, it is not really appropriate, not counting the loud gatherings, let the dog let the cat come out and walk slowly (in case you run errands) until the cat is gone too. 🥲
Have your friends ever experienced a similar experience? How to cope? Can you share it?
# Neighbor # Neighbor problem # lemon 8 diary # I'm still # My story
ตั้งแต่ย้ายมาอยู่บ้านนี้ได้สักพัก ชีวิตกับเพื่อนบ้านก็ถือว่าปกติดี จนกระทั่งเพื่อนบ้านหลังสีเขียวที่เพิ่งย้ายเข้ามาเริ่มมีพฤติกรรมที่ผมเองก็ไม่เคยเจอมาก่อน โดยเฉพาะการนำราวตากผ้ามาตากผ้าตรงระหว่างหน้าบ้านของผมและบ้านข้าง ๆ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ควรให้ความเป็นส่วนตัวแก่แต่ละบ้านอย่างชัดเจน ผมเคยลองพูดคุยและแนะนำว่าควรตากผ้าในบริเวณบ้านของตัวเองมากกว่า แต่คำตอบที่ได้กลับมาเหมือนกับว่าโดนท้าทายมากกว่า ผมจำได้ดีว่าพูดไปว่าถ้าจะออกจากบ้านให้ผมกดกริ่งเรียกเพื่อขยับราวให้เหมาะสม ซึ่งเพื่อนบ้านกลับถามว่า "จะออกจากบ้านเหรอ?" แถมยังบอกให้มากดกริ่งเรียกได้ด้วยตัวเอง ซึ่งมันค่อนข้างเป็นการติดต่อที่ไม่สะดวกและไม่เหมาะสมในฐานะเพื่อนบ้านที่ดี นอกจากนี้ยังมีปัญหาเสียงดังจากการสังสรรค์และการปล่อยสัตว์เลี้ยงออกมาวิ่งเล่นเช้า ๆ จนทำให้แมวของผมหลุดหายไปด้วย ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกเจ็บใจและเครียดไม่น้อย ในกรณีเช่นนี้ ผมแนะนำให้ลองเก็บหลักฐานหรือบันทึกปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเป็นลายลักษณ์อักษร อาจจะรวบรวมภาพถ่ายหรือวิดีโอประกอบเพื่อความชัดเจน นอกจากนี้สิ่งสำคัญคือการสื่อสารอย่างสุภาพและชัดเจน พร้อมกันนี้สามารถขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่บ้านหรือเจ้าหน้าที่ชุมชนเพื่อเป็นสื่อกลางในการแก้ไขปัญหาอย่างเหมาะสม โดยไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งที่บานปลาย บางครั้งการทำหน้าที่เพื่อนบ้านที่ดี อาจหมายถึงการอดทนและหาทางออกร่วมกัน แต่อีกด้านก็ต้องรักษาสิทธิส่วนบุคคลและความสงบเรียบร้อยของชุมชน เราคงต้องหาสมดุลระหว่างกันให้ได้ เพื่อให้ชีวิตอยู่ร่วมกับเพื่อนบ้านอย่างสงบสุขและไม่เกิดปัญหาซ้ำซาก หวังว่าเพื่อน ๆ ที่มีประสบการณ์คล้ายกันจะมาแบ่งปันวิธีแก้ไขหรือแนวทางรับมือ จะได้เป็นแรงสนับสนุนและแนวคิดใหม่ ๆ สำหรับคนที่กำลังเจอปัญหาเพื่อนบ้านแบบนี้ครับ
