ฉากที่ไม่มีการถ่ายทำจริง
ในนวนิยาย เรื่อง 百花杀 ในฉากนี้ไม่ได้ถูกเพิ่มลงในซีรีส์ เป็นฉากการพบกันอีกครั้งหลังจากผ่านการสู้รบและการแยกย้าย
ฉาก: อุทยานหลวง
บุคคล: เซียวหัวยง, เทียนหยวน
เมื่อเห็นเซียวหัวยงอย่างกะทันหัน เทียนหยวนก็ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ กว่าจะดึงสติกลับมาได้ก็ใช้เวลาครู่ใหญ่ ขอบตาของเขาพลันแดงระเรื่อขึ้นมาทันทีเซียวหัวยงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจพลางเอ่ยขึ้นว่า...
👑 เป็นอะ ไรไป ไม่เจอกันแค่ไม่กี่ปี จำข้าไม่ได้แล้วหรือ?
เทียนหยวนได้สติกลับมา น้ำตาร่วงรินไหล เขาโค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง...
💂คารวะองค์รัชทายาท!
เซียวหัวยงเข้าไปประคองท่อนแขนของเทียนหยวนให้ลุกขึ้น
👑 หลายปีมานี้ ลำบากเจ้าแล้ว
เทียนหยวนสะอื้นไห้
💂 ขอเพียงองค์รัชทายาทเสด็จกลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้วขอรับ
👑 ที่ข้าเรียกเจ้ามาในวันนี้ เพราะอยากจะบอกเจ้าว่า ข้าได้พิจารณาตำแหน่งหน้าที่การงานไว้ให้เจ้าแล้ว —— นั่นคือ 'องครักษ์พกดาบขั้นหนึ่งหน้าพระที่นั่ง ควบตำแหน่งผู้ตรวจการภายในราชสำนัก' เป็นขุนนางขั้นสามอย่างแท้จริง การจัดแจงเช่นนี้ เจ้าพอใจหรือไม่?
เทียนหยวนเงยหน้าขึ้น ในดวงตาฉายแววซาบซึ้งและอบอุ่น ก่อนจะคุกเข่าลงทันที
💂 ขอบพระทัยองค์รัชทายาทที่ทรงเมตตาและใส่ใจในตัวกระหม่อม...
💂 ดาบของเทียนหยวนเล่มนี้ ไม่ว่าภพใดชาติใด จะปกป้องเพียงองค์รัชทายาทเท่านั้น!
รัชทายาทเท่านั้น!
เมื่อพูดถึงคำสุดท้าย เทียนหยวนก็ไม่อาจกั้นน้ำตาไว้ได้อีกต่อไป น้ำตาไหลพรากออกจากเบ้าตาอาบสองแก้มเซียวหัวยงเข้าไปโอบกอดเขาไว้แน่นราวกับพี่ชายคนหนึ่ง
👑 ในใจของข้า เจ้าไม่ใช่ผู้ใต้บังคับบัญชาของข้าตั้งนานแล้ว แต่เจ้าคือพี่น้องของข้า
(เขาพูดเย้าแหย่ตามความเคยชินเหมือนในอดีต)
👑 โตจนถึงวัยที่จะตบแต่งภรรยาได้แล้วนะ อย่าได้ร้องไห้ขี้มูกโป่งเช่นนี้สิ!
เทียนหยวนซาบซึ้งใจเป็นล้นพ้น แม้จะรู้ดีว่ามีความต่างระหว่างขุนนางกับข้าแผ่นดิน แต่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขากล้าหาญพอที่จะโอบกอดเซียวหัวยงกลับไป
ทั้งสองคนสวมกอดกันแน่น.....
เทียนหยวนเป็นอีกตัวละครนึงที่ผูกพันธ์กับเซ ียวหัวยงมากๆ และน้องหลินจื่อเย่ ก็แสดงออกมาได้ดี คนดูอินจนร้องไห้ตาม (โดยเฉพาะแอด)😅
จากฉากที่ไม่ได้ถูกเก็บไว้ในซีรีส์นี้ ทำให้ผมได้นึกถึงความสำคัญของเหตุการณ์ที่ไม่ได้ปรากฏบนหน้าจอทีวี แต่มีบทบาทอย่างยิ่งในเรื่องราวและพัฒนาการของตัวละคร เช่นเดียวกับฉากในอุทยานหลวงที่เซียวหัวยงและเทียนหยวนได้หวนกลับมาพบกันหลังการสู้รบและแยกย้ายกันไป หนึ่งในสิ่งที่ผมประทับใจมาก คือการที่เทียนหยวนถึงกับน้ำตาซึมและแสดงความภักดีผ่านคำพูดและการโค้งคำนับต่อรัชทายาท ทำให้ฉากนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้งและความรักพี่น้อง การที่เซียวหัวยงแสดงความเมตตาและดูแลเทียนหยวนเหมือนพี่ชายคนหนึ่งเป็นตัวอย่างของความใกล้ชิดและความอบอุ่นที่ไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ใต้บังคับบัญชาแต่เป็นสายสัมพันธ์ที่เป็นมากกว่านั้น ในฐานะผู้ชมที่ยังคงติดตามเรื่องนี้ ผมเคยรู้สึกว่าบทบาทของตัวละครรองอย่างเทียนหยวนอาจจะถูกมองข้ามไป แต่การได้อ่านและเข้าใจถึงความผูกพันลึกซึ้งระหว่างเขากับเซียวหัวยง ทำให้เห็นว่าตัวละครนี้มีความหมายมากกว่าที่คิดมากมาย ฉากนี้ยังช่วยเพิ่มมิติของอารมณ์และเนื้อหาให้กับเรื่องราวเดิมอย่างมาก นอกจากนี้ การที่นักแสดงน้องหลินจื่อเย่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ของเทียนหยวนออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ช่วยเพิ่มความเข้มข้นให้กับฉากนี้จนผู้ชมหลายคนอินกับความรู้สึกและถึงกับน้ำตาไหลตามกันเลยทีเดียว เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่าความสัมพันธ์และพัฒนาการของตัวละครที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องแสดงบนจอภาพเสมอไป แต่ถ้าเล่าเรื่องดีพอ ก็ช่วยสร้างอารมณ์ร่วมและความสุขให้กับผู้ชมได้มากทีเดียว สําหรับแฟนซีรีส์หรือคนที่ติดตามนวนิยายนี้ การได้เข้าใจเบื้องหลังฉากที่ไม่ได้อยู่ในซีรีส์จะช่วยเสริมเติมเต็มประสบการณ์การรับชมได้มากขึ้น และถ้าอยากสัมผัสความรู้สึกเหล่านี้ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ลองอ่านนวนิยายต้นฉบับเพื่อสัมผัสบรรยากาศและอารมณ์ของฉากพิเศษดังกล่าวก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่น่าสนใจเลยครับ