บทความ : เมื่อความเป็นแม่...ทำฉันลืมความเป็นตัวเอง
วันนี้เห็นลูกจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองได้ เรายืนมองลูกอยู่ไกล ๆ ก็นึกขึ้นมาว่า "เราเลี้ยงเขาจนโตขนาดนี้แล้วเหรอ?"
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา จิตวิญญาณของเราไปอยู่ที่ลูกหมด จนบางทีส่องกระจกแล้วแอบถามตัวเองว่า "ผู้หญิงที่เคยสนุกกับการทำงาน คนที่เคยมีความฝันอยากเรียนต่อ คนคนนั้นหายไปไหนนะ?"
เราเรียนจบ ป.ตรี บริหาร เคยทำงานบริษัท ลาออกมาเคยมีธุรกิจของตัวเอง แต่ตอนนี้ "งานประจำ" คือดูแลเจ้าตัวแสบ 24 ชม. จนบางทีก็ลืมไปแล้วว่าความสุขของตัวเองที่ไม่เกี่ยวกับลูกคืออะไร 😅
ยิ่งเห็นเพื่อนๆ เติบโตในหน้าที่การงาน เราก็ยิ่งกลับมามองตัวเอง...เราเป็นแค่แม่บ้านเลี้ยงลูกจริง ๆ หรอ
แต่มันไม่ผิดหรอกที่เราจะลืมความชอบของตัวเองไปบ้าง เพราะหน้าที่ "แม่" มันยิ่งใหญ่และใช้พลังเยอะมากจริงๆ
วันนี้ที่ลูกเริ่มโตขึ้น จัดการตัวเองได้มากขึ้น มิ้นท์บอกตัวเองว่า "ถึงเวลาดึงตัวเองกลับมาแล้วนะ" มิ้นเลยเริ่มจากการสมัครเรียนต่อ ป.โท และเริ่มทำช่องเล็กๆ นี้... แม้จะยังต้องรอจังหวะและงบประมาณอยู่บ้าง แต่ก็นับว่าเป็นก้าวเริ่มต้นที่ดีเหมืแนกันนะ ✨️🌻
เป็นกำลังใจให้คุณแม่ทุกคนที่กำลังหลงทางใน บทบาทแม่นะคะ เราจะค่อยๆ กลับมาเบ่งบานไปพร้อมๆ กับลูกค่ะ 🌸
ความภูมิใจในตัวลูกมันมีมากจริงๆ ค่ะ แต่ความรู้สึก "เคว้ง" ในใจมันก็ของจริงเหมือนกัน... มีแม่ๆ บ้านไหนเคยรู้สึกเหมือนตัวเองค่อยๆ จางหายไปบ้างไหมคะ? มาส่งกอดให้กันหน่อยนะ 🤍 #โตขึ้นจึงรู้ว่า #แม่และเด็ก #ไดอารี่มนุษย์แม่ #กําลังใจในทุกวัน












